دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 15 57 2026 03 21 Identification of Pseudomonas Causing Leaf Spot and Bacterial Blight in Ornamental Plant Species of the Araceae Family in Iran شناسایی سودوموناس‌های عامل لکه‌برگی و بلایت باکتریایی برخی گونه‌های گیاهان زینتی خانواده آراسه 1 16 29921 10.22108/bjm.2025.144982.1630 FA پریسا امامی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران غلام خداکرمیان گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2025 04 20 The cultivation of flowers and ornamental plants in greenhouses plays a significant role in the country’s economy through income generation and exportation. Bacterial pathogens, particularly leaf spot-causing species, can lead to severe damage, resulting in complete yield loss. Plants of the Araceae family are highly susceptible to these pathogens, yet research on this issue remains limited. Sampling was carried out on Araceae plants exhibiting leaf spot symptoms in various commercial greenhouses. Infected samples were cultured on nutrient agar medium, and 20 bacterial strains were isolated, purified, and preserved for pathogenicity and identification assays. Pathogenicity tests were performed on susceptible hosts, such as Epipremnum aureum (Pothos), Aglaonema treubii, and Syngonium podophyllum, which confirmed the virulence of selected strains. For identification, phenotypic characterizations such as fluorescent pigment production on King's B medium, LOPAT tests (Levan production, Oxidase activity, Potato soft rot, Arginine dihydrolase activity, and Tobacco hypersensitivity), carbon and energy utilization patterns, and sequencing of the 16S rRNA gene and housekeeping genes rpoD and recA were examined. Phenotypic and molecular data showed that the tested strains belonged to Pseudomonas aeruginosa. Based on the available literature, this is the first report of P. aeruginosa pathogenicity on plants from the Araceae family in Iran. پرورش گل‌ها و گیاهان زینتی در گلخانه نقش مهمی در درآمدزایی کشور و صادرات به کشورهای دیگر دارد. عوامل بیماریزای باکتریایی، به‌ویژه گونه‌های ایجادکنندة لکه‌برگی، قادر به واردآوردن خسارت شدید به گیاهان هستند و در موارد شدید حتی می‌توانند منجر به از بین رفتن کامل گیاهان شوند. گیاهان خانواده آراسه (Araceae) نیز از این قاعده مستثنی نیستند و تحقیقات کمی در این زمینه انجام شده است. در همین راستا نمونه‌برداری از گیاهان خانواده آراسه مبتلا به لکه‌برگی در گلخانه‌های تولید گل و گیاهان زینتی انجام شد. نمونه‌های آلوده روی محیط آگار غذایی کشت شدند و 20 استرین باکتریایی جدا، تک کلون و برای آزمایش‌های بیماری‌زایی و شناسایی نگهداری شد. آزمون بیماری‌زایی روی میزبان‌های بیمارگر مانند گیاهان پتوس (Epipremnum aureum)، آگلونما (Aglaonema treubii) و سینگونیوم (Syngonium podophyllum) انجام شد و نمونه‌های بیماری‌زا برای بررسی بیشتر انتخاب شدند. برای شناسایی، ویژگی‌های فنوتیپی مانند بروز رنگدانه فلورسنت روی محیطKing’s B ، LOPAT، الگوی مصرف منابع کربن و انرژی، سکونس ژن کدکنندة 16S rDNA و ژن‌های خانه‌دار rpoD و recA بررسی شد. بررسی‌های فنوتیپی و مولکولی نشان داد استرین‌های آزمایش‌شده مربوط به گونة Pseudomonas aeruginosa هستند. براساس بررسی داده‌های منتشرشده، این اولین گزارش از بیماری‌زایی P. aeruginosa روی گیاهان خانواده آراسه در ایران است.

https://bjm.ui.ac.ir/article_29921_6fea9e69885dfba459542ca93f213330.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 15 57 2026 03 21 Study of the Microbial Population in the Anaerobic Digester of Isfahan's Municipal Solid Waste Using Next-Generation Sequencing Technique مطالعه جمعیت میکروبی موجود در هاضم‌ بی‌هوازی زباله‌های جامد شهری اصفهان با استفاده از تکنیک توالی‌یابی نسل جدید 17 32 30214 10.22108/bjm.2026.147268.1658 FA مقداد طهماسبی سازمان مدیریت پسماند شهرداری اصفهان، ایران اعظم علی اصغری وشاره گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران Journal Article 2025 11 02 Anaerobic digestion is a microbial process that is widely used for the treatment of organic waste. Anaerobic digesters are considered an efficient method for waste management and renewable energy production. In this study, the communities of bacteria and archaea in the anaerobic digester of the Isfahan municipal solid waste treatment facility were investigated using the 16S rRNA gene next-generation sequencing technique. The main objective of this study was to identify and evaluate the most significant bacteria that play a key role in biogas production. The results of this study demonstrated that the microbial community in the anaerobic digester of the Isfahan region was mainly composed of two phyla: Bacteroidota (44.7%) and Firmicutes (30.5%), which together accounted for 75.2% of the total microbial population. Furthermore, the phyla Proteobacteria (9%), Cloacimonadota (5.6%), Patescibacteria (5.6%), and Actinobacteriota (4.5%) were present in significant proportions. At the genus level, uncharacterized genera, such as DMER64 and LNR_A2-18, were identified as dominant groups. In contrast, the presence of key functional genera, including syntrophic bacteria such as Syntrophomonas and Pelotomaculum, which play a crucial role in degrading long-chain fatty acids, along with hydrogenotrophic methanogens such as Methanobrevibacter, indicated the existence of an efficient metabolic network within this system. By identifying the microbial community and key functional groups, this study provides insights into the metabolic capacity of the digester. These findings can serve as a foundation for future studies investigating the direct relationship between these microbial communities and digester performance indicators, such as the methane production rate, and for proposing practical strategies for process optimization. هضم بی‌هوازی یک فرایند میکروبی است که به‌طور گسترده برای تصفیه زباله‌های آلی کاربرد دارد. هاضم‌های بی‌هوازی به‌عنوان روشی کارآمد در مدیریت پسماند و تولید انرژی تجدیدپذیر مورد توجه قرار گرفته‌اند. در این پژوهش، جامعه باکتری‌ها و آرکی‌های موجود در هاضم بی‌هوازی زباله‌های جامد شهری اصفهان با استفاده از تکنیک توالی‌یابی نسل جدید ژن 16S rRNA بررسی شده است. هدف اصلی این مطالعه شناخت و ارزیابی مهم‌ترین باکتری‌هایی است که در فرایند تولید بیوگاز نقش کلیدی دارند. نتایج این پژوهش نشان دادند جامعه میکروبی در هاضم بی‌هوازی منطقه اصفهان عمدتاً از دو شاخه Bacteroidota با سهم 7/44 درصد و Firmicutes با سهم 5/30 درصد بوده است که این دو درمجموع 2/75 درصد از کل جامعه میکروبی را تشکیل می‌دهند. علاوه بر این، شاخه‌های Proteobacteria با 9 درصد، Cloacimonadota با 6/5 درصد، Patescibacteria با 6/5 درصد و Actinobacteriota با 5/4 درصد نیز حضور چشمگیری داشتند. در سطح جنس، جنس‌های ناشناخته‌ای مانند DMER64 و LNR_A2-18 به‌عنوان جنس‌های غالب شناسایی شدند. از سوی دیگر، حضور جنس‌های مهم عملکردی نظیر باکتری‌های سنتروفیک همچون Syntrophomonas و Pelotomaculum که نقش کلیدی در تجزیه اسیدهای چرب بلندزنجیر دارند، به همراه متانوژن‌های هیدروژنوتروف ازجمله Methanobrevibacter، نشان‌دهندة وجود یک شبکه متابولیکی کارآمد در این سیستم بود. این پژوهش با شناسایی جامعه میکروبی و گروه‌های کلیدی عملکردی، اطلاعاتی از ظرفیت متابولیک این هاضم فراهم می‌کند. نتایج حاصل می‌توانند پایه‌ای برای مطالعات آتی باشند که ارتباط مستقیم میان این جوامع میکروبی و شاخص‌های عملکردی هاضم، مانند میزان تولید متان را بررسی می‌کنند و راهکارهای عملی برای بهینه‌سازی پیشنهاد می‌دهند.

https://bjm.ui.ac.ir/article_30214_edf0562b5381e5507d2c12a469112eb1.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 15 57 2026 03 21 Computational Evaluation of Diagnostic Epitopes for the Detection of Mycoplasma Infection in Small Ruminants ارزیابی محاسباتی اپی‌توپ‌های کاربردی برای تشخیص عفونت‌ ناشی از مایکوپلاسمای نشخوارکنندگان کوچک 33 44 30316 10.22108/bjm.2026.148014.1664 FA ملیحه اکبرزاده نیاکی گروه زیست‌فناوری میکروبی، دانشکده زیست‌فناوری، دانشگاه تخصصی فناوری‌های نوین آمل، آمل، ایران Journal Article 2026 01 01 Mycoplasma agalactiae is the primary etiological agent of contagious agalactia in small ruminants, a disease that has been reported in several countries, including Iran. The microorganism's ability to persist in chronic infections within herds results in substantial economic losses in the dairy industry. Recent advances in bioinformatics tools for macromolecular analysis, combined with the availability of the complete genome sequence of M. agalactiae, have enabled the systematic evaluation of diagnostically relevant epitopes and the rational design of novel constructs for diagnostic applications. The objective of the present study was to identify and evaluate epitopes with diagnostic potential and to design a multi-epitope protein suitable for use in diagnostic assays. The open reading frames (ORFs) of M. agalactiae were extracted using bioinformatics approaches. These ORFs were subsequently screened based on cellular localization, species specificity, toxicity, allergenicity, immunogenicity, and membrane-associated features to select appropriate candidate proteins for B-cell epitope prediction. The most promising epitopes were then employed in the design of a diagnostic multi-epitope protein. In silico analyses were performed to evaluate its structural and physicochemical properties, solubility, and interaction with the host MHC class II receptor. The results demonstrated that the bioinformatics screening process led to the selection of 5 ORFs and, ultimately, 7 B-cell epitopes exhibiting high immunogenicity, non-toxic and non-allergenic, and suitable specificity for M. agalactiae. Furthermore, the designed multi-epitope protein exhibited favorable structural stability, adequate solubility, and strong predicted interactions with the MHC class II receptor of goat immune cells. Overall, these findings suggest that the epitopes have significant potential for use in diagnostic assays and represent promising candidates for subsequent experimental validation of M. agalactiae infection. باکتری Mycoplasma agalactiae، عامل اصلی بیماری آگالاکسی مسری در نشخوارکنندگان کوچک است که در بسیاری از کشورها ازجمله ایران گزارش شده است و به‌علت توانایی باقی‌ماندن به‌صورت مزمن در دام، خسارات اقتصادی چشمگیری به صنعت لبنیات وارد می‌کند. با پیشرفت ابزارهای بیوانفورماتیکی در آنالیز ماکرومولکول‌ها و همچنین دسترسی به ژنوم کامل باکتری M. agalactiae امکان ارزیابی اپی‌توپ‌های کاربردی و طراحی سازه‌های جدید برای استفاده در روش‌های تشخیص عفونت ناشی از این باکتری فراهم شده است. هدف از این مطالعه، انتخاب و ارزیابی اپی‌توپ‌های دارای پتانسیل تشخیصی و طراحی یک پروتئین چند اپی‌توپی قابل استفاده در آزمون‌های تشخیصی است. بدین منظور، با بهره‌گیری از روش‌های بیوانفورماتیک، چارچوب‌های خوانش باز (Open Reading Frames, ORFs) باکتری، استخراج و پس از غربالگری از نظر موقعیت سلولی، اختصاصیت گونه‌ای، سمیت، آلرژن‌بودن، خاصیت ایمنی و ساختار غشایی، پروتئین‌های مناسب برای پیش‌بینی اپی‌توپ‌های B-cell انتخاب شدند. در ادامه، اپی‌توپ‌های برتر برای طراحی یک پروتئین چند اپی‌توپی تشخیصی به کار گرفته شدند و ویژگی‌های ساختاری، فیزیکوشیمیایی، حلالیت و برهم‌کنش آن با رسپتور MHC class IIمیزبان به‌صورت محاسباتی ارزیابی شدند. نتایج نشان دادند غربالگری‌های بیوانفورماتیکی منجر به انتخاب 5 ORFs و درنهایت 7 B-cell اپی‌توپ با خاصیت ایمن‌زایی بالا، عدم سمیت، عدم آلرژنی و اختصاصیت مناسب برای باکتری M. agalactiae شد. همچنین، پروتئین چند اپی‌توپی طراحی‌شده، پایداری ساختاری، حلالیت مطلوب و برهم‌کنش مناسبی با رسپتور MHC class II سلول‌های ایمنی میزبان بز نشان داد. یافته‌ها نشان می‌دهند اپی‌توپ‌های پیشنهادی دارای پتانسیل کاربرد در آزمون‌های تشخیصی بوده‌اند و می‌توانند به‌عنوان کاندید مناسب برای انجام تحقیقات تجربی در جهت شناسایی عفونت ناشی از این باکتری مورد توجه قرار گیرند.

https://bjm.ui.ac.ir/article_30316_b4830cc56a980b6dd754e0df5d2801cb.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 15 57 2026 03 21 Investigation of Antibiotic Resistance Patterns and Prevalence of Resistance Genes in Clinical Isolates of Acinetobacter baumannii in a teaching hospital in Tehran بررسی الگوهای مقاومت آنتی‌بیوتیکی و شیوع ژن‌های مقاومت در ایزوله‌های بالینی اسینتوباکتر بومانی در یک بیمارستان آموزشی در تهران 45 58 30373 10.22108/bjm.2026.148403.1669 FA محبوبه نظرپور گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سید خلیل شکوهی مصطفوی گروه میکروبیولوژی، دانشکده پزشکی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران امیرحسین مسعود گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران فاطمه فرجی مرکز تحقیقات ایمونولوژی، پژوهشکده ایمونولوژی و بیماری‌های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران سارا مینائیان مرکز تحقیقات مقاومت‌های میکروبی، پژوهشکده ایمونولوژی و بیماری‌های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Journal Article 2026 02 16 Introduction: At present, antibiotic resistance is recognized as one of the major global threats to human health. The clinical importance of Acinetobacter baumannii is due to its ability to acquire and transmit antibiotic resistance factors. Resistance genes, such as class D β-lactamases (oxacillinases), enable A. baumannii to resist the effects of several antibiotic families. The aim of this study was to investigate the antibiotic resistance pattern and estimate the prevalence of the resistance genes blaOXA-23 and blaOXA-51 in A. baumannii isolates obtained from hospitalized patients in a hospital in Tehran Province. Materials and Methods: In this study, 60 A. baumannii isolates were collected from hospitalized patients in a teaching hospital in Tehran Province in 2024. Following biochemical tests for final bacterial identification, the antibiotic susceptibility of isolates against 12 antibiotics was determined using the agar disk diffusion method. Colistin susceptibility was also evaluated using the disk diffusion method. Then, the prevalence of antibiotic resistance genes blaOXA-23 and blaOXA-51 was assessed by PCR. Results: In this study, among 60 isolates, the highest observed susceptibility was to colistin with 3.3% resistance, while the highest resistance (100%) was to imipenem, cefepime, cefotaxime, piperacillin–tazobactam, and ciprofloxacin. The prevalence of blaOXA-23 and blaOXA-51 was 81.6% and 100%, respectively. Conclusion: The increase in antibiotic resistance and widespread prevalence of resistance genes have caused serious concerns. Effective infection control and prevention of the spread of drug-resistant bacteria require precise drug prescription management and timely identification of resistant isolates. در حال حاضر، مقاومت آنتی‌بیوتیکی به‌عنوان یکی از تهدید‌های عمده جهانی برای سلامت انسان شناخته می‌شود. اهمیت بالینی اسینتوباکتر بومانی ناشی از توانایی آن در کسب و انتقال عوامل مقاومت آنتی‌بیوتیکی است. ژن‌های مقاومت، مانند بتالاکتامازهای کلاس D (اگزاسیلینازها)، اسینتوباکتر بومانی را قادر می‌کنند در برابر چندین خانواده آنتی‌بیوتیکی مقاومت نشان دهد. هدف این مطالعه، پایش الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی و برآورد شیوع ژن‌های مقاومت blaOXA-23 و blaOXA-51 در ایزوله‌های اسینتوباکتر بومانی جداشده از بیماران بستری در یکی از بیمارستان‌های استان تهران بود. در این مطالعه، ۶۰ ایزوله اسینتوباکتر بومانی از بیماران بستری در یک بیمارستان آموزشی در تهران در سال 1403 جمع‌آوری شدند. پس از انجام آزمایش‌های بیوشیمیایی برای تعیین نهایی هویت باکتری، حساسیت آنتی‌بیوتیکی ایزوله‌ها در برابر 12 آنتی‌بیوتیک با استفاده از روش انتشار دیسک روی آگار تعیین شد. حساسیت به کولیستین نیز با استفاده از دیسک آنتی‌بیوتیکی بررسی شد. سپس شیوع ژن‌های مقاومت آنتی‌بیوتیکی blaOXA-23 و blaOXA-51 با روش PCR ارزیابی شد. در این مطالعه، میان ۶۰ ایزوله، بیشترین حساسیت مشاهده‌شده مربوط به کولیستین با 3/3 درصد مقاومت بود؛ درحالی‌که 100 درصد مقاومت نسبت به ایمی‌پنم، سفپیم، سفوتاکسیم، پیپراسیلین-تازوباکتام و سیپروفلوکساسین ثبت شد. شیوع blaOXA-23 و blaOXA-51 به‌ترتیب 6/81 و 100 درصد بود. افزایش مقاومت آنتی‌بیوتیکی و شیوع گسترده ژن‌های مقاومت موجب نگرانی‌های جدی شده است. کنترل مؤثر عفونت و پیشگیری از گسترش باکتری‌های مقاوم به آنتی‎‌بیوتیک مستلزم مدیریت دقیق تجویز دارو و شناسایی به‌موقع ایزوله‌های مقاوم است.

https://bjm.ui.ac.ir/article_30373_fce4d3985f768cbe70b54c5b2efe65a2.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 15 57 2026 03 21 Synthesis and characterization of nano-liposomes loaded with clove essential oil and investigation of their antibacterial and antifungal effects سنتز و مشخصه‌یابی نانو لیپوزوم‌های بارگذاری‌شده با اسانس میخک و بررسی اثرات ضد باکتریایی و ضد قارچی آنها 59 72 30361 10.22108/bjm.2026.148096.1665 FA آرمیتا آرین‌منش گروه زیست‌فناوری، دانشکده علوم و فناوری‌های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ابوالقاسم عباسی کجانی گروه زیست‌فناوری، دانشکده علوم و فناوری‌های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2026 01 12 Nowadays, the development of new antimicrobial agents to replace antibiotics, especially biological compounds, is of great interest. In this study, the synthesis of nanoliposomes loaded with clove essential oil and their use as antibacterial and antifungal agent were investigated. For this purpose, liposomes were synthesized using the ethanol injection method with lecithin as a precursor in the presence of clove essential oil. Their physicochemical properties were characterized using transmission electron microscopy (TEM), Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR), dynamic light scattering (DLS) and zetasizer analysis. Then, their antimicrobial effects were evaluated against Escherichia coli and Staphylococcus aureus bacteria, as well as Aspergillus niger, Aspergillus terreus and Aspergillus flavus fungi. Nanoliposomes loaded with clove essential oil showed high colloidal stability, with a zeta potential of -58.5 and no sedimentation was observed even after 6 months. TEM imaging showed that the nanoparticles had a hemispherical and homogeneous shape with a size range of 100-200 nm. Nanoliposomes showed high biocompatibility, with 73.8% and 81.3% of human fibroblast cells remaining viable after incubation with 200 μg/mL of the initial and clove essential oil-loaded nanoliposomes, respectively. Although nanoliposomes loaded with clove essential oil showed limited antibacterial effect against S. aureus and E. coli strains, they showed a potent antifungal effect on A. niger, A. terreus and A. flavus, with complete growth inhibition of fungal mycelia at concentrations of 2, 2, and 1 mg/mL, respectively. Based on the results, clove essential oil-loaded nanoliposomes can be a suitable antifungal agent for food and pharmaceutical applications. امروزه توسعه عوامل ضدمیکروبی جدید برای جایگزینی آنتی‌بیوتیک‌ها، به‌ویژه ترکیبات با منشأ زیستی بسیار شایان توجه است؛ بنابراین در این پژوهش، سنتز نانولیپوزوم‌ها و بارگذاری اسانس میخک درون آنها و استفاده به‌عنوان یک عامل ضدباکتری و ضدقارچ به‌ترتیب روی محیط‌های کشت مولر هینتون آگار و PDA بررسی شد. بدین منظور، لیپوزوم‌ها با استفاده از لسیتین به‌عنوان پیش‌ماده با روش تزریق اتانول در حضور اسانس میخک، سنتز شدند و ویژگی‌های فیزیکی شیمیایی آنها با روش‌های میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، طیف‌سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR)، پراکندگی نور پویا (DLS) و زتا سایزر بررسی شد. سپس اثرات ضدمیکروبی آنها روی باکتری‌های اشریشیا کلی و استافیلوکوکوس اورئوس و قارچ‌های آسپرژیلوس نایجر، آسپرژیلوس ترئوس و آسپرژیلوس فلاووس بررسی شد. نانولیپوزوم‌های بارگذاری‌شده با اسانس میخک، پایداری کلوئیدی بالایی با پتانسیل زتای 5/58- نشان دادند؛ چنان‌که پس از 6 ماه رسوبی دیده نشد. تصویربرداری TEM نشان داد نانوذرات، شکلی نیمه‌کروی و همگون با اندازه بین 100 تا 200 نانومتر دارند. نانولیپوزوم‌ها زیست‌سازگاری بالایی نشان دادند؛ چنان‌که 8/73 و 3/81 درصد از سلول‌های فیبروبلاست انسانی پس از گرماگذاری با غلظت 200 میکروگرم بر میلی‌لیتر از به‌ترتیب نانولیپوزوم‌های اولیه و بارگذاری‌شده با اسانس میخک همچنان زنده ماندند. نانولیپوزوم‌های بارگذاری‌شده با اسانس میخک، اثر ضدباکتریایی محدودی روی سویه‌های استافیلوکوکوس اورئوس و اشریشیا کلی نشان دادند؛ اما اثر ضدقارچ برجسته‌ای روی آسپرژیلوس نایجر، آسپرژیلوس ترئوس و آسپرژیلوس فلاووس داشتند؛ چنان‌که به‌ترتیب در غلظت‌های 2، 2 و 1 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر (وزنی حجمی) لیپوزوم‌ها سبب مهار کامل رشد میسلیوم قارچ‌ها شدند. بر پایه نتایج، نانولیپوزوم‌های بارگذاری‌شده با اسانس میخک می‌توانند یک عامل ضدقارچ مناسب برای کاربردهای غذایی و دارویی باشند.

https://bjm.ui.ac.ir/article_30361_24dff3f26318c2a326e4905ca6d1a41c.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 15 57 2026 03 21 Investigation of the antifungal activity of biosynthesized silver nanoparticles and lavender essential oil against biodeteriorative fungi isolated from the Masjed-e Jāmé of Isfahan بررسی فعالیت ضدقارچی نانوذرات نقره زیست‌سنتز شده و اسانس اسطوخودوس علیه قارچ‌های فرسایشگر جداشده از مسجد جامع اصفهان 73 87 30438 10.22108/bjm.2026.148351.1668 FA اعظم علی اصغری وشاره گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران پریسا محمدی گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران پریناز قدم گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران Journal Article 2026 02 15 Biodeterioration is irreversible damage caused by microorganisms or their metabolites to historical monuments, and fungi are considered important factors in this deterioration. In this regard, the use of new, effective, and low-risk antifungal agents, such as biosynthesized nanoparticles and plant essential oils, is of interest. The aim of this study was to investigate and compare the antifungal activity of silver nanoparticles synthesized using an aqueous extract of green walnut shells and lavender essential oil against six species of biodeteriorative fungi isolated from Iran cultural heritage. The antifungal activity was evaluated using two methods: diffusion in agar and determination of minimum inhibitory concentration and minimum lethal concentration. The results showed that silver nanoparticles at a concentration of 1 mg/mL were effective against a wide range of fungi, whereas lavender essential oil had favorable activity at high concentrations (50 and 100%). Based on the microtiter plate method, nanoparticles with MIC values between 0.125 and 1 mg/mL and strong bactericidal properties against fungi such as Aspergillus niger, Aspergillus flavus, and Penicillium polonicum showed their superiority. In contrast, the essential oil exhibited no measurable fungicidal properties against the three fungi. According to the results, the biosynthesized silver nanoparticles are very efficient and promising option, and lavender essential oil can be considered an alternative or complementary natural agent for controlling the biodeterioration of cultural heritage, depending on the conservation conditions and the concentration used. Furthermore, determining the final decision for the application of these compounds requires additional studies on the materials used in historical monuments. فرسودگی زیستی، آسیب غیرقابل بازگشتی است که توسط میکروارگانیسم‌ها یا متابولیت‌های آنها بر آثار تاریخی به وجود می‌آید و قارچ‌ها از عوامل مهم این فرسایش محسوب می‌شوند. در این راستا، استفاده از عوامل ضدقارچ نوین، مؤثر و کم‌خطر مانند نانوذرات زیست‌سنتز شده و اسانس‌های گیاهی شایان توجه است. هدف از این مطالعه، بررسی و مقایسه فعالیت ضدقارچی نانوذرات نقره سنتزشده با عصاره آبی پوست سبز گردو و اسانس گیاه اسطوخودوس علیه شش گونه قارچ فرسایشگر جداشده از میراث فرهنگی بود. فعالیت ضدقارچی به دو روش انتشار در آگار و تعیین حداقل غلظت مهارکنندگی و حداقل غلظت کشندگی ارزیابی شد. نتایج نشان دادند نانوذرات نقره در غلظت ۱ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر بر طیف وسیعی از قارچ‌ها مؤثر است؛ درحالی‌که اسانس اسطوخودوس در غلظت‌های زیاد (۵۰ و ۱۰۰ درصد) فعالیت مطلوبی داشت. براساس روش میکروتیترپلیت، نانوذرات با مقادیر MIC بین 125/0 تا ۱ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر و با خاصیت کشندگی قوی علیه قارچ‌هایی مانند Aspergillus niger، Aspergillus flavus وPenicillium polonicum برتری خود را نشان دادند. در مقابل، اسانس علیه سه قارچ فاقد خاصیت کشندگی قابل اندازه‌گیری بود و تنها اثر بازدارندگی رشد نشان داد. با توجه به نتایج، نانوذرات نقره زیست‌سنتز شده به‌عنوان گزینه‌ای بسیار کارآمد و امیدوارکننده و اسانس اسطوخودوس به‌عنوان یک عامل طبیعی جایگزین یا مکمل، می‌توانند با توجه به شرایط حفاظتی و غلظت استفاده‌شده، در کنترل فرسودگی زیستی میراث فرهنگی درخور توجه قرار گیرند؛ البته تعیین راهکار نهایی کاربرد این ترکیبات، نیازمند مطالعات تکمیلی دربارة مواد سازنده بناهای تاریخی است.

https://bjm.ui.ac.ir/article_30438_71ae45d2e9b7ef754a6194ffe904a2c4.pdf