دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 10 40 2021 12 22 The Effects of Native Lactobacillus Paracasei Supernatant Solution on Death of Pancreatic Adenocarcinoma Cells (AsPC-1) and Expression of bax, bcl2, and DPC4 Apoptotic Genes اثر عصارۀ سلولی باکتری (بومی) پروبیوتیک لاکتوباسیلوس کازئی روی مرگ سلول‌های آدنوکارسینومای پانکراس (AsPC-1) و بیان ژن‌های آپپتوزی Bcl2، bax و DPC4 1 8 25296 10.22108/bjm.2020.120382.1251 FA ریحانه یگانه دانشجوی گروه زیست‌شناسی، واحد تهران مرکز ی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مریم تاج آبادی ابراهیمی دانشیار گروه زیست‌شناسی، واحد تهران مرکز ی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مینا رمضانی دانشیار گروه زیست‌شناسی، واحد تهران مرکز ی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2019 12 14 Introduction: Nowadays, probiotic bacteria such as Lactobacilli have been recognized as promising agents to prevent a large number of diseases, including cancer. This study aimed to evaluate the cytotoxic effects of Lactobacillus paracasei (IBRC_10784) extract on pancreatic cancer cell line ASPc-1 and to analyze the expression of bax, Bcl2, and DPC4 apoptotic genes. Materials and methods: This study was conducted on ASPC-1 pancreatic adenocarcinoma cell line to assess the effects of culture medium and Lactobacillus paracasei products on the expression of genes involved in apoptosis as well as DPC4 gene expression. Lactobacillus paracasei was cultured on specialized MSR broth medium and incubated for 48 hours in a CO2 incubator. After observing the growth of bacteria, the culture medium was centrifuged for 5 minutes at 9000 rpm and the supernatant was removed. Then, the supernatant was sterilized by a 0.22-micron syringe filter and was used in the subsequent steps. In the next step, AsPC-1 cells were treated with supernatant solution for 24 hours, followed by RNA extraction and cDNA synthesis. The Q-PCR reaction was performed using specific primers. Results: The findings of this research showed that the supernatant solution of Lactobacillus paracasei culture was able to change the expression of the studied genes, so that the expression of bax gene increased 1.86 times relative to the reference gene. Moreover, the expression of bcl-2 gene decreased by 4.56 folds compared to the reference gene. A notable point was the changing expression of DPC4 gene, which significantly increased to 2.67 folds in comparison to the reference gene (P<0.005). Discussion and conclusion: According to the results of the present study, it seems that the increased expression of DPC4 tumor suppressor gene, which is one of the essential factors in TGF-β pathway, may be important in suppressing pancreatic cancer. مقدمه: امروزه باکتری‌های پروبیوتیک مانند لاکتو‌باسیل‌ها به‌عنوان یکی از عوامل پیشگیری‌کنندۀ ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها ازجمله سرطان شناخته شده‌اند. هدف مطالعۀ حاضر، بررسی آثار سمیت سلولی محلول رویی باکتری پروبیوتیک لاکتوباسیلوس پاراکازئی (IBRC_10784) روی ردۀ سلولی سرطان پانکراس (ASPc-1)و آنالیز بیان ژن‌های آپپتوزی bax، Bcl2 و DPC4 بود. مواد و روش‏‏ها: مطالعۀ حاضر روی ردۀ سلولی سرطانی پانکراس انجام شد و اثر محیط‌کشت و فراوردۀ لاکتوباسیلوس پاراکازئی روی بیان ژن‌های دخیل در آپوپتوز و همچنین ژن DPC4 مطالعه شد. باکتری در محیط‌کشت اختصاصی MSR broth کشت داده و در انکوباتور CO2دار به‌مدت 48 ساعت گرماگذاری شد. پس از مشاهدة رشد باکتری، محیط‌کشت در شرایط rpm 9000 به‌مدت 5 دقیقه سانتریفیوژ و محلول رویی جدا شد. سپس با استفاده از فیلتر سرنگی، این محلول استریل و در مراحل بعدی استفاده شد. در ادامه، سلول‌های AsPC-1 با محلول رویی کشت باکتری تیمار 24 ساعته شدند و پس از آن، استخراج RNA و ساخت cDNA انجام شد. سپس واکنش Q-PCR انجام شد. نتایج: نتایج نشان دادند محلول رویی کشت باکتری لاکتوباسیلوس پاراکازئی می‌تواند میزان بیان ژن‌های مطالعه‌شده را تغییر دهد؛ به‌طوری‌که بیان ژن bax را 86/1 برابر نسبت به ژن رفرنس افزایش داد. همچنین، بیان ژن bcl-2 را نسبت به ژن رفرنس 56/4 برابر کاهش داد. نکتۀ درخور توجه در تغییر بیان ژن DPC4 بود؛ به‌طوری‌که بیان این ژن نسبت به ژن رفرنس به مقدار 67/2 برابر افزایش یافت و این مقدار تغییر بیان، معنادار (P< 0.005) بود. بحث و نتیجه‏ گیری: مطابق با نتایج ما به نظر میرسد که افزایش بیان ژن سرکوبگر تومور DPC4 که از عوامل ضروری در مسیر TGF-β میباشد می تواند در سرکوب سرطان پانکراس مهم باشد.

https://bjm.ui.ac.ir/article_25296_6f9295e587f7ce0b94ab34150eaa1b81.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 10 40 2021 12 22 Production Optimization and Evaluation of Antioxidant and Cytotoxic Properties of Cellulosimicrobium AZ Carotenoid Pigment بهینه‌سازی تولید و بررسی ویژگی‌های آنتی‌اکسیدانی و سمیت سلولی رنگدانۀ کاروتنوئیدی Cellulosimicrobium AZ 9 22 24866 10.22108/bjm.2020.122647.1295 FA عاطفه صالح بختیاری دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زیست‌شناسی سلولی و مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران زهرا اعتمادیفر دانشیار گروه زیست‌شناسی سلولی و مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ماتیا سادات برهانی استادیار گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گنبدکاووس، گلستان، ایران Journal Article 2020 04 26 Introduction: The radiation-resistant extremophile microorganisms can produce high amounts of carotenoids. However, the optimization of their metabolite production is critical for large-scale commercial purpose. This study aimed to investigate the production of carotenoid pigments by an extremophile strain phylogenetically close to the genus Cellulosimicrobium that has not been reported so far. Materials and methods: The influence of various carbon and nitrogen sources on the microbial biomass and pigment production of the studied strain were investigated using one-factor-at-a-time-approach. Antioxidant activity of the pigment was evaluated using free radical scavenging and ferric reducing antioxidant power. Besides, the antibacterial and cytotoxicity activity of the pigment extract were investigated using the agar well-diffusion method and cell metabolic activity assay, respectively. Results: The maximum amount of carotenoid pigment produced by the studied strain was achieved in the fermentation medium containing 1g/L yeast extract and 1g/L glucose (22.5 mg /L) that was 10.7 fold more than the unoptimized conditions (2.1 mg/L). The half-maximal effective concentration (EC50) values of the pigment were evaluated as much as 10.97 mg/mL and 6.02 μg/mL in the free radical scavenging and ferric reducing antioxidant power assay, respectively. Also, the pigments of this strain showed no toxic and inhibitory effect on the human fibroblast cell line. Discussion and conclusion: As compared to previous studies, the carotenoid pigment extract of strain AZ displayed strong antioxidant activity. Therefore, the present study lays a foundation for future utilizations of Cellulosimicrobium strain AZ as a promising microorganism for commercial production of carotenoids in the food industry or sunscreens due to the antioxidant and non-cytotoxic activity of its carotenoid pigment. مقدمه: ریزموجودات اکسترموفیل مقاوم به اشعه می‌توانند میزان زیادی کاروتنوئید تولید کنند؛ باوجوداین، بهینه‌سازی تولید متابولیت‌های آنها برای اهداف تجاری با مقیاس وسیع ضروری است. هدف مطالعۀ حاضر، بررسی تولید رنگدانه‌های کاروتنوئیدی یک سویۀ اکسترموفیل است که ازنظر فیلوژنتیکی به جنس سلولزی میکروبیوم نزدیک است و تاکنون گزارشی دربارۀ آن ارائه نشده است. مواد و روش‏‏ها: اثر منابع کربنی و نیتروژنی مختلف بر زیست‌تودۀ میکروبی و تولید رنگدانۀ سویۀ مطالعه‌شده با استفاده از رهیافت یک-فاکتور-در-یک- زمان بررسی شد. فعالیت آنتی‌اکسیدانی رنگدانه با استفاده از آزمون‌های به‌دام‌اندازی رادیکال‌های آزاد و قدرت احیاکنندگی یون‌های آهن فریک بررسی شد؛ به علاوه، خاصیت ضدمیکروبی و سمیت سلولی عصارۀ رنگدانه به‌ترتیب به روش‌های انتشار در آگار و سنجش فعالیت متابولیکی سلولی مطالعه شدند. نتایج: بیشترین رنگیزۀ کاروتنوئیدی تولیدی سویۀ مطالعه‌شده در محیط‌کشت تخمیری حاوی 1 گرم‌برلیتر عصارۀ مخمر و 1 گرم‌برلیتر گلوکز (5/22 میلی‌گرم‌برلیتر) به دست آمد که 7/10 برابر شرایط غیربهینه (1/2 میلی‌گرم‌برلیتر) بود. نصف بیشترین غلظت مؤثر (EC50) رنگدانه به‌ترتیب در آزمون‌های به‌دام‌اندازی رادیکال‌های آزاد و قدرت احیاکنندگی یون‌های آهن فریک برابر با 97/10 میلی‌گرم‌برمیلی‌لیتر و 02/6 میکروگرم‌برمیلی‌لیتر شد؛ همچنین رنگدانۀ این سویه هیچ‌گونه فعالیت سمی و مهارکنندگی نسبت به ردۀ سلولی فیبروبلاست انسانی نشان نداد. بحث و نتیجه‏گیری: در مقایسه با مطالعه‌های گذشته، عصارۀ کاروتنوئیدی سویۀ AZ فعالیت آنتی‌اکسیدانی درخور توجهی از خود نشان داد؛ بنابراین، مطالعۀ حاضر پایه‌ای برای استفاده‌های بعدی از سویۀ سلولزی میکروبیوم AZ به‌عنوان ریزموجود نویدبخش برای تولید تجاری کاروتنوئیدها در صنایع غذایی یا ضدآفتاب (به‌علت فعالیت آنتی‌اکسیدانی و غیرسیتوتوکسیک رنگدانۀ کاروتنوئیدی آن) است.

https://bjm.ui.ac.ir/article_24866_7aa2ea399dba6e86d246ad8edaaf86aa.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 10 40 2021 12 22 Methane Removal of Isolated Methylocystis Strains in the Culture Medium Designed by Evaluating Strain Capacity under Adverse Conditions حذف متان به‌وسیلۀ سویه‌های methylocystis جداسازی‌شده در محیط کشت طراحی‌شده به همراه ارزیابی توانایی سویه‌ها در شرایط نامطلوب 23 36 25129 10.22108/bjm.2020.124465.1317 FA محسن اباذری دانش آموخته دکتری گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شاهد، تهران، ایران پرویز اولیا استاد مرکز تحقیقات میکروبیولوژی مولکولی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران غلامرضا زرینی دانشیار آزمایشگاه میکروبیولوژی، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران حسن اقدسی نیا دانشیار دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2020 08 14 Introduction: Methanotrophs are microorganisms that play an important role in reducing up to 15% of environmental CH4 concentration. These bacteria can oxidize methane to methanol. Methane is an atmosphere-polluting greenhouse gas with increasing atmospheric concentrations and is considered a serious threat to the environment and the sustenance of life on the planet. Possible unfavorable future weather and the extensive use of different types of pesticides necessitate the use of methanotrophic bacteria that are resistant to these conditions. The present study focused on the isolation and specific study of Methylocystis methanotrophic bacteria. Materials and Methods: The bacterial strains were isolated from different environments such as wetlands, rivers, and paddy fields. The isolated strains were concentrated with Methane gas enriched cultures and purified by serial dilution-extinction, alternating liquid, and solid subcultures. Then, molecular identification was performed and a suitable culture medium was designed for Methylocystis strains in the name of Methylocystis Culture (MOC). Strains were cultured in MOC to evaluate their viability in different conditions by changing important parameters such as the temperature, pH, salinity, and drought. In addition, they were affected by pesticides. The methane gas reduction in the upper space of the culture medium of each strain, in accordance with the control samples, is considered as the methane oxidation of that strain. Results: Methane gas oxidation rate was determined in vitro for the cultures of several strains. The growth curve of the strains was plotted. According to the results, Methylocystis methanotrophs had high survivability in different conditions and were resistant to common pesticides, and consumed more than 75% of methane gas over a period of 14 days. Discussion and Conclusion: Methylocystis methanotrophic bacteria can greatly reduce the release of methane into the atmosphere and alter the fate of the atmosphere. مقدمه: متانوتروف‌ها، میکروارگانیسم‌هایی هستند که در کاهش 15 درصد از غلظت کل متان محیطی نقش دارند؛ این باکتری‌ها می‌توانند متان را به متانول اکسید کنند. متان، گاز گلخانه‌ای آلایندۀ جو است که همراه با توسعۀ جوامع، غلظت آن افزایش یافته و تهدیدی جدی برای محیط و بقای حیات روی کرۀ خاکی است. نامساعدی محتمل آب و هوای آینده به همراه کاربرد گستردۀ انواع مختلف آفت‌کش‌ها، استفاده از باکتری‌های متانوتروف مقاوم به این شرایط را ضروری می‌کند. مطالعۀ حاضر روی جداسازی و بررسی اختصاصی باکتری‌های متانوتروف Methylocystis تمرکز یافته است. مواد و روش‏‏ها: پس‌از جداسازی سویه‌های باکتریایی از باتلاق‌ها، رودخانه‌ها و شالیزارها، نمونه‌ها با کشت در محیط‌های غنی از گاز متان تغلیظ و با رقیق‌سازی متوالی و پاساژهای متناوب در محیط‌های مایع و جامد، تخلیص شدند؛ ضمن شناسایی مولکولی، محیط‌کشت مناسب سویه‌های Methylocystis به نام Methylocystis Culture (MOC) طراحی شد. به‌منظور ارزیابی بقا، سویه‌ها در شرایط مختلف با تغییر پارامترهای مهمی مانند دما، pH، شوری و خشکی در MOC کشت داده شدند؛ همچنین سویه‌ها از نظر مقاومت به آفت‌کش‌ها بررسی شدند. کاهش گاز متان در فضای فوقانی محیط‌کشت هر سویه، ضمن تطابق با نمونه‌های کنترل به‌عنوان اکسیداسیون متان آن سویه در نظر گرفته شد. نتایج: سرعت اکسیداسیون گاز متان برای محیط‌کشت‌های چند سویه به‌طور in vitro تعیین شد. منحنی رشد سویه‌ها ترسیم شد. طبق نتایج، متانوتروف‌های Methylocystis قدرت بقای زیادی در شرایط مختلف داشتند، به آفت‌کش‌های رایج مقاوم بودند و بیشتر از 75 درصد گاز متان را طی دورۀ چهارده‌روزه مصرف کردند. بحث و نتیجه‏گیری: باکتری‌های متانوتروف Methylocystis می‌توانند در کاهش انتشار متان به جو و تغییرات جوی آینده اهمیت داشته باشند.

https://bjm.ui.ac.ir/article_25129_02e74f504cb83ff478efb9094985f7f1.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 10 40 2021 12 22 Protein structure determination and evaluation of gene expression level of Tup1 from Zymoseptoria tritic تعیین ساختار پروتئین و ارزیابی سطح بیان ژن Tup1 قارچ Zymoseptoria tritici 37 52 25182 10.22108/bjm.2020.125062.1323 FA الهام زمانی دانش آموخته دکتری بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران ، ایران فروغ سنجریان استادیار گروه زیست فراورده های گیاهی، پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری ، تهران، ایران ابراهیم محمدی گل تپه استاد بیماری‌شناسی گیاهی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ناصر صفایی دانشیار بیماری‌شناسی گیاهی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2020 09 26 Introduction: Zymoseptoria tritici is a dimorphic pathogenic fungus in which switching growth pattern plays a crucial role in diseases development. Therefore, Tup1 protein, the global transcriptional repressor which is a well-known regulator of dimorphism might be a qualified candidate for preliminary study in the pathogen. Materials and methods: Using Saccharomyces cerevisiae Tup1p as a model, the functional domains of the protein were plotted using InterPro software. Then Zt.Tup1p tertiary structure were represented by accelrys DS visualize software. Finally, the in vitro and in vivo levels of expression of Zt.Tup were evaluated by real Time RT-PCR. Results: Zt.Tup1p included public structures available in the other Tup1-like eukaryotic proteins, with an N-terminal domain, a poorly conserved middle region and a C-terminal domain with seven WD repeats. Also, the results showed that the two glutamine-rich elements (Q1 and Q2) contrary to which was identified in the S. cerevisiae, do not exist in Zt.Tup1p structure. The results were indicated that the expression level of Zt.tup1 up-regulate during mycelial stage. In addition, Zt.Tup1p was partly up-regulated in 14 and 24th post-inoculation. Discussion and conclusion: The presence of seven conserved WD repeats in C terminal domain of Zt.Tup1p and the other related fungi indicates that these functional domains play an important role in the life of these microorganisms. According to the data of the present study, the up-regulation of Zt.tup1 gene during mycelial stage suggests that it may play a major role in mycelium development than in conidia formation. Furthermore, it’s up-regulation during necrotrophy which are characterized by the development of pycnidia shows that the gene may play a key role in the growth and pathogenicity of Z. tritici. The present study can be considered as promising new leads for starting a new comprehensive survey for clarifying this gene detailed functions during the development and pathogenicity. مقدمه: قارچ Zymoseptoria tritici بیمارگر دیمورفی است که تغییر در الگوی رشد آن نقشی اساسی در ایجاد بیماری دارد. به همین جهت، پروتئینTup1،که یک سرکوبگر رونویسی عمومی و تنظیم کننده شناخته شده ای برای تغییر شکل است، کاندیدای واجد شرایط برای مطالعه مقدماتی در این بیمارگر است. مواد و روش‏‏ها: با استفاده از Saccharomyces cerevisiae Tup1p بعنوان مدل، دومینهای عملکردی پروتئین با استفاده از نرم افزار InterPro (Pfam) ترسیم شد. سپس ساختار سوم Zt.Tup1p توسط نرم افزار InterPro (Pfam)نشان داده شد. سرانجام ، میزان بیان Zt.Tup در شرایط in vitro و in vivo توسط Real-Time RT-PCR ارزیابی شد. نتایج: پروتئین Zt.Tup1p دارای ساختارهای عمومی موجود در در سایر پروتئین های یوکاریوتی شبهTup ، شامل دومین N-ترمینال، منطقه میانی محافظت نشده و یک دومین C- ترمینال با هفت تکرار WD است. همچنین نتایج نشان داد که دو المنت غنی از گلوتامین (Q1, Q2) موجود در S. cerevisiae، در ساختار Zt.Tup1p وجود ندارد. نتایج مشخص کردند که بیان ژن Zt.tup1 در مرحله میسلیومی افزایش مییابد. بعلاوه افزایش بیان ژن در روزهای 14 و 24 بعد از تلقیح به گیاه نیز مشاهده شد. بحث و نتیجه‏گیری: وجود هفت تکرار WD محافظت شده در Zt.Tup1p و سایر قارچ های مرتبط نشان میدهد که این دومینهای عملکردی نقش مهمی در زندگی این میکروارگانیسمها دارند. با توجه به دادههای مطالعه حاضر، بیان بالای ژن Zt.tup1 در مرحله میسلیوم نشان میدهد که این پروتئین ممکن است نقش مهمی در توسعه میسلیوم و تشکیل کونیدی داشته باشد. علاوه بر این، افزایش بیان در زمان نکروتروفی که با توسعه پیکنیدی مشخص می شود، نشانگر این است که ژن ممکن است نقشی اساسی در رشد و بیماریزایی Z. tritici داشته باشد. مطالعه حاضر را میتوان بعنوان شروع یک نظریه پردازی جدید و جامع برای شفاف سازی عملکردهای دقیق این ژن در طول رشد و بیماری زایی در نظر گرفت.

https://bjm.ui.ac.ir/article_25182_e28c540ac6fa8cbc4ec0da470a711eae.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 10 40 2021 12 22 Investigating Diversity and Spatial Distribution of Endophytic Fungi in Hazelnut (Corylus avellana) in its Different Habitats of Iran تنوع و توزیع مکانی قارچ‌های اندوفیت فندق (Corylus avellana) در رویشگاه‌های مختلف آن در ایران 53 69 25465 10.22108/bjm.2021.125722.1345 FA آرزو کاشانیان دانشجوی دکتری گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه زابل ناصر پنجه که دانشیار گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه زابل فاختک طلیعی استادیار گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس Journal Article 2020 10 31 Introduction: Endophytes are a large and diverse group of microorganisms living in the plants’ tissues and/or organs without causing any symptoms. Endophytes play an important role in plant protection against biotic and abiotic stress. The aim of the present study was to isolate and identify endophytic fungi in Corylus avellana L. and evaluate the possible effects of different tissues and geographical conditions on their communities. Materials and Methods: Plant sampling of healthy tissues (leaf, stem, and root) of the hazelnut plants was carried out in Golestan, Mazandaran, Guilan, Ardabil, Zanjan, and Qazvin provinces in north and northwest of Iran. Following surface sterilization, endophytic fungi were isolated using standard culturing techniques and identified based on morphological characteristics. Representatives of each taxon were subjected to molecular identification based on ITS ‐rDNA, LSU, TEF1, and β-tubulin sequences. Data were analyzed using diversity indices and correspondence analysis (CA). Results: In total, 791 endophytic fungal isolates were isolated from healthy leaves (39%), stems (35.65%), and roots (25.16%). The isolates were classified into 24 fungal species belonging to seven orders in four fungal classes, including Dothideomycetes (Capnodiales and Pleosporales), Sordariomycetes (Diaporthales and Hypocreales) Eurotiomycetes (Eurotiales and Chaetothyriales), and Agaricomycetes (Polyporales). Ascomycota and Basidiomycota represented 96.2% and 3.8% of the isolates, respectively. The stem and root showed the highest and lowest total colonization frequency and diversity indices of endophytic fungi respectively. Also, the diversity indices of endophytes in Guilan were higher than those in other studied provinces. Discussion and conclusion: The frequency and diversity of fungal endophytes in C. avellana are under the influence of factors such as geographical conditions, biodiversity, and tissue type. Different plant tissues, multiple sites, and related ecological indicators have helped define how maximum biodiversity may be found in a fungal endophyte population in a given plant species. مقدمه: اندوفیت‌ها یا درون‌رست‌ها گروه بزرگ و متنوعی از ریزموجوداتی‌اند که بدون ایجاد علائم در بافتها یا اندامهای گیاهان زندگی می‌کنند. اندوفیت‌ها نقش مهمی در حفاظت از گیاه در برابر تنش‌های زیستی و غیرزیستی دارند. هدف مطالعة حاضر جداسازی و شناسایی قارچ‌های اندوفیت در Corylus avellana L. و ارزیابی اثرات احتمالی بافتهای مختلف و شرایط جغرافیایی بر جوامع آنها بود. مواد و روش‏‏ها: نمونه‌گیری از اندام‌های سالم (برگ، ساقه و ریشه) گیاه فندق در استان‌های گلستان، مازندران، گیلان، اردبیل، زنجان و قزوین در شمال و شمال غربی ایران انجام شد. به دنبال ضدعفونی سطحی، قارچهای اندوفیت با استفاده از تکنیک‌های استاندارد کشت، جداسازی و براساس مشخصات ریختشاسی شناسایی شدند. نمایندگان هر گونه به روش مولکولی و توالی‌یابی نواحی ITS ‐rDNA، LSU، TEF1 و β-tubulin شناسایی شدند. دادهها با استفاده از شاخصهای تنوع و تحلیل تناظری (CA) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: درمجموع، 791 جدایة قارچی اندوفیت از برگهای سالم (39 درصد)، ساقهها (65/35 درصد) و ریشهها (16/25 درصد) به دست آمد که به 24 گونة قارچی متعلق به هفت راسته در چهار ردة قارچی طبقهبندی شدند که شامل Dothideomycetes (Capnodiales و Pleosporales)، Sordariomycetes (Diaporthales و Hypocreales)، Eurotiomycetes (Eurotiales و Chaetothyriales) و Agaricomycetes (Polyporales) بودند. Ascomycota و Basidiomycota به‌ترتیب 2/96 و 8/3 درصد از جدایه‌ها را تشکیل دادند. ساقه و ریشه به‌ترتیب بیشترین و کمترین میزان کل کلونیزاسیون و شاخصهای تنوع قارچهای اندوفیت را داشتند. همچنین، شاخصهای تنوع اندوفیتها در گیلان از سایر استان‌های مورد مطالعه بیشتر بودند. بحث و نتیجه‏گیری: فراوانی و تنوع اندوفیت‌های قارچی در گیاه C. avellana تأثیرگرفته از عواملی مانند شرایط جغرافیایی، تنوع زیستی و نوع بافت‌اند؛ بنابراین، آگاهی از ویژگی‎های بافت‌های مختلف گیاهی، مکان‌های متعدد نمونه‌برداری و شاخص‌های اکولوژیکی مربوط به آنها، به درک علت وجود تنوع زیستی بالا در جمعیت قارچ‎های اندوفیت مربوط به یک گونة گیاهی خاص کمک می‌کند.

https://bjm.ui.ac.ir/article_25465_2d24696d480fdc114cee91ea99ab1db5.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 10 40 2021 12 22 Statistical optimization of recombinant glucose oxidase production by yeast Yarrowia lipolytica using response surface methodology بهینه‌سازی آماری تولید گلوکز اکسیداز نوترکیب توسط مخمر یارروویا لیپولیتیکا با استفاده از روش سطح پاسخ 71 79 25553 10.22108/bjm.2021.125885.1351 FA فرشاد درویشی استاد گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران. گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. امین زارعی دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران. کاترین مادزاک استاد مرکز تحقیقات کشاورزی، غذا و محیط زیست، دانشگاه پاریس، ساکلای، پاریس، فرانسه. Journal Article 2020 11 11 Introduction: Glucose oxidase (GOX) is considered a commercial enzyme in the medicine, pharmaceutical, and food industries. Optimization of the fermentation medium and conditions is important to increase heterologous GOX production. The current study aimed to optimize GOX production in a ‎recombinant strain of Yarrowia lipolytica via statistical techniques. Materials and Methods: Response surface methodology (RSM) as a statistical technique for the design of the experiment was used for the optimization of recombinant GOX production by Y. lipolytica. Then, the optimized conditions were used for the production of GOX in bioreactor cultivation. Results: GOX production was increased up to 570 U/L after optimization of the medium in flask culture which is 2 times more than the non-optimized medium. In the bioreactor culture using optimized medium containing glucose and sucrose as carbon sources, GOX production was reached 720 and 730 U/L after two and six days, respectively. Discussion and Conclusion: Results of the study provided valuable information about the statistical optimization of bioprocess development for the production of heterologous protein in Y. lipolytica. مقدمه: گلوکز اکسیداز به‌عنوان یک آنزیم تجاری در صنایع پزشکی، دارویی و غذایی مورد توجه است. بهینه‌سازی محیط و شرایط تخمیر برای افزایش تولید گلوکز اکسیداز هترولوگ مهم است. هدف از مطالعة حاضر، بهینه‌سازی تولید گلوکز اکسیداز در یک سویة نوترکیب مخمر یارروویا لیپولیتیکا ازطریق روش‌های آماری بود. مواد و روش‏‏ها: روش سطح پاسخ به‌عنوان یک روش آماری به‌منظور طراحی آزمایش برای بهینه‌سازی تولید گلوکز اکسیداز نوترکیب توسط مخمر یارروویا لیپولیتیکا استفاده شد. سپس از شرایط بهینه‌شده برای تولید گلوکز اکسیداز در کشت بیوراکتور استفاده شد. نتایج: تولید گلوکز اکسیداز پس از بهینه‌سازی محیط در کشت ارلن تا 570 واحد در لیتر افزایش یافت که 2 برابر بیشتر از محیط غیربهینه‌شده است. در کشت بیوراکتور با استفاده از محیط بهینه‌شدة حاوی گلوکز و ساکارز به‌عنوان منابع کربن، تولید گلوکز اکسیداز پس از دو و شش روز به‌ترتیب به 720 و 730 واحد در لیتر رسید. بحث و نتیجه‏گیری: نتایج این مطالعه، اطلاعات ارزشمندی دربارة بهینه‌سازی آماری توسعة فرایند زیستی برای تولید پروتئین هترولوگ در مخمر یارروویا لیپولیتیکا ارائه می‌دهد.

https://bjm.ui.ac.ir/article_25553_26442381e49246fd9eadcdbf1629df77.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 10 40 2021 12 22 Production of Docosahexaenoic Acid by Marine Aurantiochytrium sp. in Fed-batch Fermentation تولید دوکوزاهگزانوئیک‌اسید توسط سویة بومی آئورانتیوکیتریوم در تخمیر خوراک‌دهی‌شده 81 93 25464 10.22108/bjm.2021.126222.1357 FA مطهر امینی دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه مهندسی شیمی، دانشکده شیمی و مهندسی شیمی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران شهریار شاکری دانشیار گروه بیوتکنولوژی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران محمد حسن فضائلی پور استاد گروه پلیمر و مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران Journal Article 2020 12 11 Introduction: Docosahexaenoic acid (a polyunsaturated fatty acid) plays an important role in the prevention of arteriosclerosis and cardiovascular diseases. Thraustochytrid protists, specifically Aurantiochytrium strains, are among the main microbial producers of omega-3 fatty acid. The aim of the present study was to enhance biomass, oil, and docosahexaenoic acid (DHA) content of Aurantiochytrium sp. by glucose or glycerol feeding in a 3L-fermentation system. Materials and Methods: A native strain of Aurantiochytrium sp. qe-4 (KR091914.1) was used for DHA production. Glycerol and glucose were used as a carbon source in a defined medium. Cell growth, lipid, and DHA accumulation in Aurantiochytrium sp. were studied under fed-batch cultivation by using accurate feeding techniques in a 3 L fermentor. Results: The results of the present study indicated that at C/N ratio of 1.5 and medium composition of 30 g.L-1 glycerol, 10 g.L-1 peptone, and 10 g.L-1 yeast extract, the native strain of Aurantiochytrium produced 30.2 g.L-1 biomass, 8.8 g.L-1 lipid, and 1.7 g.L-1 DHA. Also at C/N ratio of 2 and medium composition of 40 g.L-1 glucose, 20 g.L-1 mono-sodium glutamate (MSG) and 6 g.L-1 yeast extract, 27.6 g.L-1 biomass, 12.5 g.L-1 lipid, and 1.45 g.L-1 DHA were produced. It was also shown that low dissolved oxygen less than 3% of saturation was efficient for DHA production. Discussion and conclusion: During the fermentation process, dissolved oxygen values and carbon-to-nitrogen ratios are critical factors that influence growth and DHA synthesis in Aurantiochytrium. These results showed that the native strain of Aurantiochytrium had a better performance to produce DHA in a medium containing glycerol than glucose as the sole carbon source. مقدمه: دوکوزاهگزانوئیک‌اسید، اسیدچرب غیراشباع با چندین پیوند دوگانه است که نقش مهمی در جلوگیری از بیماری‌های قلبی و عروقی دارد. آغازیان ترائوستوکیترید خصوصاً سویه‌های آئورانتیوکیتریوم یکی از تولیدکننده‌های اصلی این اسیدچرب امگا 3 هستند. افزایش بیومس، روغن و محتویات دوکوزاهگزانوئیک‌اسید در سویة آئورانتیوکیتریوم ازطریق خوراک‌دهی گلوکز یا گلیسرول در سیستم تخمیری 3 لیتری از اهداف اصلی تحقیق است. مواد و روش‏‏ها: سویة بومی آئورانتیوکیتریوم qe-4 (KR091914.1) برای تولید دوکوزاهگزانوئیک استفاده شد. گلیسرول و گلوکز به‌عنوان منبع کربن در محیط کشت استفاده شدند. رشد سلولی، تولید روغن و دوکوزاهگزانوئیک‌اسید در سویة آئورانتیوکیتریوم در شرایط کشت خوراک‌دهی‌شده در فرمانتور 3 لیتری مطالعه شدند. نتایج: نتایج نشان دادند نسبت کربن به نیتروژن برابر با 5/1 و محیط کشت شامل 30 گرم بر لیتر گلیسرول، 10 گرم بر لیتر پپتون و 10 گرم بر لیتر عصارة مخمر، سویة بومی آئورانتیوکیتریوم به‌ترتیب 2/30، 8/8 و 7/1 گرم بر لیتر بیومس، روغن و دوکوزاهگزانوئیک‌اسید تولید کرده است. همچنین، این سویه در نسبت کربن به نیتروژن برابر با 2 و محیط کشت شامل 40 گرم بر لیتر گلوکز، 20 گرم بر لیتر سدیم گلوتامات و 6 گرم بر لیتر عصارة مخمر به‌ترتیب 6/27، 5/12 و 45/1 گرم بر لیتر بیومس، روغن و دوکوزاهگزانوئیک‌اسید تولید کرده است. میزان اکسیژن محلول کمتر از 3 درصد اشباع برای تولید دوکوزاهگزانوئیک‌اسید مناسب بود. بحث و نتیجه‏گیری: در طول فرایند تخمیر، میزان اکسیژن محلول و نسبت کربن به نیتروژن، فاکتورهای حیاتی‌اند که بر تولید دوکوزاهگزانوئیک‌اسید تأثیر می‌گذارند. این نتایج نشان دادند سویة بومی آئورانتیوکیتریوم در حضور گلیسرول نسبت به گلوکز، کارآیی بهتری در تولید دوکوزاهگزانوئیک‌اسید دارد.

https://bjm.ui.ac.ir/article_25464_fbd7c0ef822b5eee39917ac557912d3e.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 10 40 2021 12 22 Detection and elimination of Proteus vulgaris and Klebsiella pneumoniae in nude mice شناسایی و حذف عفونت‌های پروتئوس وولگاریس و کلپسیلا پنومونیا در موش‌های نود 95 103 25596 10.22108/bjm.2021.126594.1363 FA سمیه نجفی درچه دانشجوی دکتری گروه زیست شناسی سلولی مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران مرجان عابدی دانش آموخته دکتری گروه زیست شناسی سلولی مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران سهیلا رهگذر دانشیار گروه زیست شناسی سلولی مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران جمال مشتاقیان دانشیار گروه زیست شناسی گیاهی و جانوری، دانشکده علوم و فناوری های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران داریوش طالعی استادیار مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران اردشیر طالبی دانشیار گروه آسیب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2020 12 22 Introduction: Nude mice are immunodeficient, commonly used model organisms for studying human diseases. Despite the high purchase price and maintenance cost of these animals, few studies have aimed to eradicate inevitable infectious complications which may arise during in-vivo studies. The current project is a practical guideline for detecting and elimination of possible infections developed in nude mice. Materials and Methods: Followed by transplantation of human leukemic cell lines into C57BL/6 nude mice, body weights were monitored daily. After a sudden death of 7 mice during 4 consecutive days, all beddings were discarded and cages, food and water bottles were disinfected immediately. Automated blood culture analyses were carried out using radiometric BACTEC systems, and specific antibiotics were administered based on applied microbial growth inhibition assays. Results: Proteus vulgaris and Klebsiella pneumoniae were identified, respectively, according to the radiometric assays. According to the antimicrobial susceptibility tests, 132mg/kg ciprofloxacin was administered orally for 2 weeks, followed by 500mg/kg cefixime for one week. Meanwhile, low-dose cefixime (132 mg/kg) was applied as a prophylactic treatment. Automated blood cultures showed elimination of both bacterial infections followed by demand treatments. Low-dose antibiotic prophylaxis saved uninfected mice from developing infections. Discussion and Conclusion: Results showed that precise monitoring of nude mice health conditions help early detection of the possibly grown infections. Ciprofloxacin and cefixime are the antibiotics of choice for eradication of Proteus vulgaris and Klebsiella pneumoniae. On the other hand, low-dose antibiotic prophylactic treatment may rescue these expensive animals from possible infections and provide suitable environment for performing in-vivo experiments. مقدمه: موش‌های نود نقص سیستم ایمنی دارند و بیشتر به‌عنوان مدل‌های جانوری برای بیماری‌های انسانی استفاده می‌شوند. باوجود ارزش زیاد این حیوانات و هزینه‌های گزاف نگهداری آنها در تحقیقات مختلف، مطالعات انجام‌شده در‌خصوص حذف موانع عفونی اجتناب‌ناپذیری که ممکن است حین پژوهش رخ دهد، بسیار محدود است. مطالعة حاضر، یک راهنمای عملی برای شناسایی و حذف عفونت‌های احتمالی ایجادشده در مدل‌های موشی نود ارائه می‌دهد. مواد و روش‏‏ها: در این تحقیق پس از پیوند رده‌سلولی سرطان خون انسانی به موش‌های نودC57BL/6 ، وزن بدن حیوانات به‌صورت روزانه اندازه‌گیری شد. پس از بروز مرگ ناگهانی و پی‌در‌پی 7 موش‌، بستر آنها به سرعت تعویض شد و قفس‌ها، غذا و ظروف آب مجدداً ضد‌عفونی شدند. همچنین، نمونه خون با استفاده از سیستم رادیومتریک بک‌تک بررسی شد و آنتی‌بیوتیک‌های مؤثر بر‌ مبنای آزمون‌های مهار رشد میکروبی انتخاب شدند. نتایج: پروتئوس وولگاریس و کلپسیلا ‌پنومونیا به‌ترتیب با آزمون‌های رادیومتریک شناسایی شدند. بر‌اساس آزمایش‌های حساسیت ضد‌میکروبی، موش‌های بیمار، با سیپروفلوکساسین خوراکی (mg/kg 132) به مدت دو هفته و سپس با سیفکسیم (mg/kg 500) به مدت یک هفته تیمار شدند. در عفونت دوم، دوز پایینی از سیفکسیم (mg/kg 132) نیز به‌صورت پروفیلاکتیک تجویز شد. پس از پایان دورة درمان، حذف عفونت میکروبی در موش‌های بیمار گزارش شد. همچنین تا پایان دورة آزمایش هیچ نوع عفونتی در موش‌های سالم مشاهده نشد. بحث و نتیجه‏گیری: نتایج این تحقیق نشان می‌دهند نظارت دقیق بر سلامتی مدل‌های موشی امکان شناسایی عفونت‌های احتمالی در آنها را فراهم می‌کند. سیپروفلوکساسین و سیفکسیم، آنتی‌بیوتیک‌های انتخابی برای حذف عفونت‌های پروتئوس وولگاریس و کلپسیلا‌ پنومونیا هستند. همچنین، استفاده از دوز پایین آنتی‌بیوتیک به‌صورت پروفیلاکتیک، از بروز عفونت‌های محتمل جلوگیری می‌کند و ضمن حفظ جان این مدل‌های حیوانی پر‌هزینه، محیطی مناسب برای انجام آزمایش‌های برون‌تنی فراهم می‌آورد.

https://bjm.ui.ac.ir/article_25596_c025bff5e168a91f2454602b10cef582.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 10 40 2021 12 22 Prevalent causal agents of apricot bacterial canker disease from Hamedan province عوامل شایع بیماری شانکر باکتریای زردآلو از استان همدان 105 113 25975 10.22108/bjm.2021.128160.1380 FA فرزانه بنی بیات دانش آموخته همدان، دانشگاه بوعلی سینا، دانشکده کشاورزی، گروه گیاه پزشکی، همدان، ایران غلام خداکرمیان استاد گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران دوستمراد ظفری استاد گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2021 04 18 Introduction: Hamedan province is one of the most important regions for cultivation of stone fruit trees, such as apricots (Prunus armeniaca) due to its suitable climatic conditions. Bacterial canker disease of stone fruit trees caused by Pseudomonas syringae pv. syringae, is one of the most serious diseases in this province, Iran and all over the world. The study was performed to identify the causative agent of the disease. Materials and Methods: Samples of diseased apricots were collected in early spring and fall autumn of 2018. From the collected samples a total of 130 bacterial strains were isolated of which 65 representative’s strains were selected based on the color and type of colonies on the culture medium for further study. SDS-PAGE technique was used to group the representative’s strains. Pathogenicity of the representative’s strains were performed on apricot seedlings under greenhouse condition. The studied strains were identified based on their phenotypic features, using standard bacteriological method and followed by sequencing of the 16S rRNA encoding gene. Results: 30 strains showed hypersensitivity reaction on geranium leaves. According to the pattern of cellular soluble proteins on polyacrylamide gel (SDS-PAGE), the strains were divided into seven groups. BLAST of partial sequence of 16S rRNA encoding gene from this strain showed 98/7% similarity to P. syringae NCPPB 281. Another strain (FB46 strain) was identified as P. agglomerans due to 95.33% similarity with Pantoea agglomerans RSG19 by BLAST of 16S rRNA encoding gene sequence. Discussion and Conclusion: The results obtained are in agreement with of Vasebi et al. isolated P. syringae as a causative agent of apricot canker in East Azerbaijan province. P. agglomerans has also been reported as one of the factors associated with stone fruits, pome fruits and walnut trees in Alborz province. This is the first report for the presence of Pseudomonas syringae as a causative agent of apricot canker disease in Hamedan province. The bacterium Pantoea agglomerans is reported from the first time in the world as the causative agent which induce apricot canker symptoms. مقدمه: استان همدان به‌دلیل شرایط آب‌وهوایی مناسب یکی از مهم‌ترین مناطق برای کاشت درختان هسته‌دار مانند زردآلو (Prunus armeniaca) است. بیماری شانکر درختان هسته‌دار ناشی ازPseudomonas syringae pv. syringae یکی از جدی‌ترین بیماری‌ها در این استان، ایران و سراسر جهان است. مطالعه به‌منظور شناسایی عامل بیماری انجام شد. مواد و روش‏‏ها: نمونه‌های زردآلوی بیمار در اوایل بهار و اواخر پاییز سال 1397 جمع‌آوری شدند. از نمونه‌های جمع‌آوری‌شده، 130 استرین باکتریایی جداسازی شدند که 65 استرین براساس رنگ و نوع پرگنه‌ها برای مطالعات بیشتر انتخاب شدند. از روش SDS-PAGE برای گروه‌بندی استرین‌های نماینده استفاده شد. بیماری‌زایی استرین‌ها در نهال‌های زردآلو در شرایط گلخانه بررسی شد. استرین‌های مطالعه‌شده براساس ویژگی‌های فنوتیپی، با استفاده از روش‌های استاندارد باکتری‌شناسی و بررسی توالی ژن 16S rRNAشناسایی شدند. نتایج: 30 استرین، حساسیت زیادی روی برگ‌های شمعدانی نشان دادند. با توجه به الگوی پروتئین‌های محلول سلولی روی ژل پلی‌اکریل‌آمید، استرین‌ها در 7 گروه قرار گرفتند. نتیجة بلاست توالی ژن 16S rRNA از این استرین، تشابه 7/98 درصد با P. syringae NCPPB 281 را نشان داد. استرین دیگر (استرین FB46) به‌دلیل تشابه 33/95 درصد با Pantoea agglomerans RSG19 توسط بلاست توالی ژن 16S rRNA، به‌عنوان P. agglomerans شناخته شد. بحث و نتیجه‏گیری: نتایج به‌دست‌آمده با یافته‌های واصبی و همکاران مطابقت دارد. آنها P. syringae را به‌عنوان عامل بیماری شانکر زردآلو در استان آذربایجان شرقی جدا کردند. همچنین، P. agglomerans به‌عنوان یکی از عوامل مرتبط با میوه‌های هسته‌دار، میوه‌های دانه‌دار و درختان گردو در استان البرز گزارش شده است. این نخستین گزارش از وجود Pseudomonas syringae به‌عنوان عامل بیماری شانکر زردآلو در استان همدان است و باکتری Pantoea agglomerans برای نخستین‌بار در جهان به‌عنوان عامل ایجادکنندة علائم شانکر زردآلو معرفی شده است.

https://bjm.ui.ac.ir/article_25975_329f01556b60198cb1f556272263564e.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 10 40 2021 12 22 An Experimental Study of the Effects of Lactobacillus Acidophilus and Lactobacillus Plantarum Probiotic Bacteria on the Immune System, Growth Factors, and Disease Resistance in the Rainbow Trout بررسی تاثیرات لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و لاکتوباسیلوس پلانتاروم روی سیستم ایمنی، فاکتورهای رشد و مقاومت به باکتری بیماری‌زا در ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان 115 126 25790 10.22108/bjm.2021.128192.1381 FA فرزانه نوبخت دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه آموزشی زیست فناوری، دانشکده علوم زیستی و فناوری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران حسن محبت کار استاد گروه آموزشی زیست فناوری، دانشکده علوم زیستی و فناوری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ماندانا بهبهانی دانشیار گروه آموزشی زیست فناوری، دانشکده علوم زیستی و فناوری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-3240-2672 Journal Article 2021 04 24 Introduction: The present study aimed to examine the effects of Lactobacillus acidophilus and Lactobacillus plantarum probiotics separately and synergistically on the immune system, growth factors, and disease resistance in the rainbow trout. Materials and Methods: At in vitro level, bacteriocin extracts of the target bacteria were used in the antimicrobial test against the fish pathogen Aeromonas hydrophila. Next, their effects on the fish blood lymphocytes were evaluated. At in vivo level, after feeding the fish in each treatment with the lactobacilli at the concentration of 108 CFU g-1 for 60 days, the growth indices were calculated. Then, blood samples from the rainbow trout were used to analyze any increase in the number of lymphocytes. Furthermore, given the infectious challenge with the pathogen Chryseobacterium aquaticum, the survival rates of the fish were determined. Results: L. acidophilus had the best effect on the growth factors and significantly increased the number of fish blood lymphocytes (p <0.05). The broth microdilution assay also was shown to reduce the amount of A. hydrophila colonies by more than 90%. Treatment with this lactobacillus species produced the highest survival rate with this infectious challenge. Then, the synergistic and the L. plantarum treatments were analyzed, respectively, which each showed a significant increase in the indices under study. Discussion and Conclusion: According to obtained results, it might be concluded that the feeding by L. acidophilus could likely enhance the immune responses and growth indices in fish both separately and synergistically with L. plantarum. مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی اثر پروبیوتیک‌های لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و لاکتوباسیلوس پلانتاروم به‌صورت تنها و همراه با هم (سینرژیسم)، بر سیستم ایمنی، فاکتورهای رشد و درصد زنده‌مانی ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان انجام گرفت. مواد و روش‏‏ها: در سطح اول یا in vitro عصارة باکتریوسین باکتری‌های مدنظر با دستگاه خشک‌کن انجمادی، تغلیظ و در آزمون‌های ضدمیکروبی علیه عوامل بیماری‌زای ماهی ائروموناس هیدروفیلا با روش میکرودایلوشن استفاده شد. پس از آن با آزمون MTT اثر این عصاره بر لنفوسیت‌های خون ماهی بررسی شد. در سطح دوم یا in vivo، پس از خوراک‌دهی ماهیان هر تیمار با CFU 108 باکتری در مدت 60 روز، شاخص‌های رشد ازجمله درصد افزایش وزن، ضریب رشد ویژه و میزان رشد روزانه محاسبه شدند. پس از آن، با خونگیری از ماهی قزل‌آلا افزایش لنفوسیت‌های خون نیز بررسی شد. درنهایت، با چالش آلوده‌سازی تیمارها با باکتری بیماری‌زای کرایزوباکتریوم آکواتیکوم، میزان زنده‌مانی ماهیان پس از تغذیه با پروبیوتیک‌ها بررسی شد. نتایج: در هر دو سطح، لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس بیشترین تأثیر را بر فاکتورهای رشد و سیستم ایمنی ماهی داشته و لنفوسیت‌های خون را به‌صورت معنی‌داری افزایش داده است (p<0.05). همچنین، آزمون سنجش خاصیت ضدمیکروبی میکرودایلوشن برای این لاکتوباسیل توانست بیش از 90 درصد تعداد کلونی‌های آئروموناس هیدروفیلا را کاهش دهد. تیمار تغذیه‌شده با این لاکتوباسیلوس نیز بیشترین درصد زنده‌مانی در اثر چالش آلوده‌سازی را داشت. پس از آن، تیمار هم‌افزایی و در آخر تیمار لاکتوباسیلوس پلانتاروم قرار داشت که هر دو نسبت به شاهد افزایش معنی‌داری در شاخص‌های بررسی‌شده ایجاد کردند. بحث و نتیجه‏گیری: درنهایت، می‌توان نتیجه گرفت استفاده از این پروبیوتیک‌ها باعث بهبود شاخص‌های رشد و تحریک سیستم ایمنی با افزایش تعداد لنفوسیت‌ها و کاهش اثر باکتری‌های بیماری‌زا می‌شود.

https://bjm.ui.ac.ir/article_25790_c5ef95ead41f41efba219a9c8cf798a3.pdf