دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 6 21 2017 03 21 Biological control of Pythium ultimum and Fusarium solani by indigenous strains Bacillus subtilis کنترل زیستی قارچ‌های پیتیوم اولتیموم و فوزاریوم سولانی توسط سویه‌های بومی باسیلوس سوبتیلیس 1 14 21307 10.22108/bjm.2017.21307 FA آفاق محمدی دانشجوی کارشناسی ارشد میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم دارویی، تهران، ایران عباس اخوان سپهی دانشیار میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران رضا حسینی دوست استاد تمام میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم دارویی، تهران، ایران Journal Article 2014 05 31 Introduction: Different Bacillus subtilis products of secondary metabolits include iturin lipopeptids, that may control plant disease effectively. The aim of this study was to investigate the antifungal activity of Indigenous strains Bacillus subtilis against plant pathogenic fungi Pythium ultimum and Fusarium solani. Materials and methods: Seven soil samples were collected and B. subtilis were isolated from each soil sample. The isolates were screened by antifungal activity. Best strains were identified by 16srDNA sequence. The culture conditions were optimized for the best production of antifungal metabolites. The bacterial metabolites were then obtained from 4 days grown isolates, purified and were confirmed iturin existence by chromatography method. The iturin A (Sigma) was used as standards. Results: Totaly, 91 strains were isolated from soil samples, 23 spp were confirmed as B. subtilis by morphological and biochemical features. In subsequent experiments, two strains 48 and 83 showed the greatest activity against the Pythium ultimum and Fusarium solani respectively. 16srDNA sequence analyses for selected isolates confirmed 100% similarity to B. subtilis. Then nutrient broth with carbon and nitrogen sources glucose, yeast extract, neutral pH and 30⁰c incubation temperature were optimized for best production. The HPLC results showed the best productivity of iturin A for two isolates B. subtilis by comparing peaks and retention times between iturin A (Sigma) and native strains. Discussion and conclusion: Iranian native strains also have the ability to produce antifungal metabolites. Therefore, this strain can be a good candidate for biological control of plant pathogenic fungi and an alternative for chemical fungicides. مقدمه: سویه‌های باسیلوس‌سوبتیلیس به‌جهت داشتن قابلیت کنترل بیماری‌های گیاهی ازطریق تولید متابولیت‌های ثانویه به‌ویژه لیپوپپتیدهای گروه ایتورین، مهم‌اند. هدف از این پژوهش، بررسی فعالیت ضدقارچی سویه‌های بومی باسیلوس‌سوبتیلیس علیه قارچ‌های بیماری‌زای گیاهی پیتیوم‌اولتیموم و فوزاریوم‌سولانی است.‏‏ مواد و روش‏‏ها: سویه‌های باسیلوس‌سوبتیلیس از 7 نمونه خاک پارک‌های جنگلی تهران جداسازی و فعالیت ضدقارچی این سویه‌ها طی روش چاهک‌گذاری بررسی شد. بهترین سویه‌های باکتریایی با روش 16SrDNA شناسایی شدند. محیط نوترینت براث ازنظر منابع کربن و نیتروژن، pH و دمای مناسب رشد جهت تولید بیشترین متابولیت ضدقارچی توسط سویه‌های بومی منتخب بهینه شد. سپس این متابولیت‌ها از کشت 4روزۀ سویه‌های ذکرشده، تخلیص و وجود آنتی‌بیوتیک ایتورین A با استفاده از روش کروماتوگرافی تأیید شد. نتایج: از مجموع 91 سویۀ باکتریایی جداشده از نمونه‌های خاک، 23 سویه مطابق خصوصیات مرفولوژیک و بیوشیمیایی به‌عنوان باسیلوس‌سوبتیلیس تعیین هویت شدند. در آزمایش‌های بعدی، 2 سویۀ 48 و 83 به‌ترتیب علیه قارچ‌های پیتیوم‌اولتیموم و فوزاریوم‌سولانی بیشترین فعالیت را نشان دادندکه نتایج حاصل از تطبیق توالی سویه‌های منتخب، 100درصد شباهت را به گونۀ باسیلوس‌سوبتیلیس تأیید کرد. سپس سویه‌های منتخب در محیط نوترینت براث با منبع کربن گلوکز، منبع نیتروژن عصارۀ مخمر، pH خنثی و دمای گرماگذاری 30 درجه سانتیگراد، بیشترین فعالیت ضدقارچی را از خود بروز دادند. نتایج HPLC نیز ازطریق مطابقت زمان ظهور پیک ایتورین A استاندارد در سویه‌های بومی نشان داد که هر 2 سویه توانستند در محدودۀ زمانی مشابه با سویۀ استاندارد، ایتورین A را تولید کنند.‏ بحث و نتیجه‏گیری: سویه‌های بومی ایران نیز توانایی تولید متابولیت‌های ضدقارچی را دارند. از این جهت این سویه‌ها می‌توانند کاندیدای مناسبی جهت کنترل زیستی قارچ‌های بیماری‌زای گیاهی و جایگزینی برای قارچ‌کش‌های شیمیایی باشند.

https://bjm.ui.ac.ir/article_21307_c36a1f9e04698eb952c0b10f5a0613cd.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 6 21 2017 03 21 Isolation and identification of obligately chemolithoautotrophic, haloalkaliphilic bacterium Thioalkalivibrio sp. strain EMA and optimizing its thiosulfate removal activity in haloalkaliphilic condition جداسازی و شناسایی باکتری شیمیولیتوتروف اجباری Thioalkalivibrio sp. سویۀ EMA و بهینه‌سازی حذف تیوسولفات در شرایط شور و قلیایی 15 29 21308 10.22108/bjm.2017.21308 FA سمیه مکظوم کارشناس ارشد بیوتکنولوژی میکروبی، دانشگاه تهران، ایران محمد علی آموزگار استاد میکروبیولوژی، دانشگاه تهران، ایران سید محمدمهدی دستغیب استادیار بیوتکنولوژی، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران، ایران Journal Article 2014 06 03 Introduction: Dischargeing hazardous pollutants of oil and gas industries such as spent caustic into the soil and water is an environmental concern for which biological treatment could offer a solution. To remove high levels of sulfur compounds in spent caustic waste, isolation of chemolithoautotrophic sulfur-oxidizing bacteria from Meighan wetland was considered in this study. Materials and methods: For isolation of chemolithoautotroph haloalkaliphile sulfur-oxidizing bacteria, alkaline sulfur-respiring medium with sodium thiosulfate as the sole electron and energy source and sodium carbonate/bicarbonate as carbon source were utilized. To confirm that the purified isolates are obligated autotroph, their growth on nutrient agar medium was surveyed and selected strains were identified based on 16S rRNA sequence analysis. The growth and activity of selected strain named EMA were optimized at various pHs and salt conditions by assessment of protein content and remained thiosulfate in the culture medium. Results: Following enrichment, 10 chemolithoautotrophic, haloalkaliphilic sulfur-oxidizing strains were isolated. 16S rRNA sequence analysis, showed that the strains belonged to the genus Thioalkalivibrio. The optimal growth and thiosulfate removal of the selected strain were obtained at pH 10 and 50 g/l of salt (sodium chloride or sodium sulfate). At higher salt concentrations, thiosulfate removal was higher in the presence of sodium sulfate, rather than sodium chloride. Discussion and conclusion: high sulfur removal activity of the isolated haloalkaliphilic Thioalkalivibrio strains in extreme conditions with these bacteria could be promising for the biotreatment of spent caustic. مقدمه: ورود آلاینده‌های خطرناک صنایع نفت و گاز مانند سود مصرف‌شده به خاک و آب یک معضل زیست‌محیطی است و تصفیۀ زیستی می‌تواند در این زمینه راهکار مناسبی باشد. با توجه به میزان بالای ترکیبات گوگردی در پساب سود مصرف‌شده، در این پژوهش جداسازی باکتری‌های شیمیولیتوتروف نمک‌قلیادوست اکسیدکنندۀ ترکیبات گوگردی از خاک تالاب میقان مورد توجه قرار گرفت. ‏‏ مواد و روش‏‏ها: برای جداسازی باکتری‌های نمک‌قلیادوست گوگردی از خاک تالاب میقان، از محیط کشت مخصوص شیمیولیتوتروفی استفاده شد که در آن تیوسولفات به‌عنوان منبع انرژی و الکترون و سدیم کربنات/بیکربنات به‌عنوان منبع کربن در نظر گرفته شد. برای تعیین اجباری یا اختیاری بودن رشد اتوتروفی جدایه‌ها، از کشت روی محیط نوترینت آگار استفاده شد و سویه‌های منتخب با تعیین توالی ژن 16S rRNA شناسایی شدند. بهینه‌سازی رشد و فعالیت سویۀ منتخب با نام EMA، در pHها و غلظت‌های مختلف نمک با کمک روش پروتئین‌سنجی و تیتراسیون تیوسولفات انجام شد. ‏‏ نتایج: براساس آنالیز مولکولی، جدایه‌ها نزدیک‌ترین شباهت را به گونه‌های جنس Thioalkalivibrio نشان دادند. با توجه به نتایج به دست آمده، بهینه رشد باکتری و حذف تیوسولفات در pH 10 و غلظت ۵درصد نمک (سدیم‌کلرید یا سدیم‌سولفات) حاصل شد. در غلظت‌های بالاتر نمک، در حضور سدیم‌سولفات در مقایسه با سدیم‌کلرید، باکتری با سرعت بیشتری تیوسولفات را حذف کرد. ‏ بحث و نتیجه‏گیری: پتانسیل بالای حذف ترکیبات گوگردی از محیط توسط جدایه‌های شیمیولیتوتروف نمک‌قلیادوست در شرایط حاد، نشان‌دهندۀ قابلیت کاربرد این باکتری‌ها برای تصفیۀ پساب سود مصرف‌شده است. ‏‏

https://bjm.ui.ac.ir/article_21308_ffe554e0a7a9fb199b2c66206f4cc417.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 6 21 2017 03 21 Introduction of halotolerant Mucor circinelloides UTMC 5032 for bioremediation crude oil hydrocarbons معرفی قارچ تحمل‌کنندۀ نمک Mucor circinelloides UTMC 5032 به‌منظور حذف ترکیبات هیدروکربنی نفت خام 31 45 21310 10.22108/bjm.2017.21310 FA رضوان حیدری تبار کارشناس ارشد زیست فناوری میکروبی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، ایران احسان آذین دانشجوی کارشناسی ارشد زیست فناوری میکروبی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، ایران حمید مقیمی استادیار میکروبیولوژی، بخش زیست فناوری میکروبی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، ایران Journal Article 2015 04 28 Introduction: Biodegradation of hydrocarbons in the saline environment is diminished due to the reduced solubility of hydrocarbons and oxygen and lower microbial diversity because of inhibitory effect of salt. Materials and methods: In this research, fungi isolation was carried out from salty oil contaminated soil from different parts of Iran. Then, the ability of crude oil degradation was measured for each isolate in the presence of 50 g/l NaCl by total petroleum hydrocarbon (TPH) assay. The salt tolerance and crude oil degradation capacity of the selected isolate was evaluated in medium containing different salt concentration by analysis of TPH, FTIR and dried cell weight assay. Finally, the selected isolate was studied for biosurfactant production and identified using morphological and molecular approach. Results: In this study, 15 different halotolerant fungal species were isolated. TPH assay in medium containing crude oil (1%) and salt (50 g/l) showed that the isolate S-05 with 60 % oil removal was the best strain. FTIR analysis revealed that 90% of aliphatic compounds were removed when treated with S-05. Biosurfactant production assay indicated that this strain can produce surface active compounds in presence and absence of salt. Molecular identification confirmed that the S-05 belongs to Mucor circinelloides with 100% similarity. Discussion and conclusion: Our results indicate that M. circinelloides UTMC 5032 is potent fungus for bioremediation in saline oil contaminated soils. مقدمه: کاهش حلالیت هیدروکربن‌ها و اکسیژن در آب شور و همچنین کاهش تنوع میکروبی به‌سبب آثار بازدارندۀ نمک، باعث ماندگاری ترکیبات هیدروکربنی در محیط‌های شور می‌شود و پاکسازی زیستی این محیط‌ها با چالش زیادی همراه است‏. ‏‏ مواد و روش‏‏ها: در این پژوهش جداسازی قارچ‌های تجزیه‌کنندۀ نفت خام از خاک‌های مناطق شور آلوده به نفت ایران، انجام شد. در ادامه توانمندی هریک از جدایه‌ها ازنظر میزان حذف نفت خام در حضور50 گرم‌بر‌لیتر نمک طعام با روش سنجش کل محتوای هیدروکربنی(TPH) اندازه‌گیری شد. همچنین میزان تحمل‌پذیری به نمک و میزان حذف نفت در حضور غلظت‌های مختلف نمکی با استفاده از سنجش‌های TPH، FTIR و اندازه‌گیری وزن خشک و نیز توانایی تولید بیوسورفاکتانت جدایۀ منتخب ارزیابی شد. درنهایت برترین جدایه با استفاده از روش‌های ریخت‌شناسی و مولکولی شناسایی گردید. ‏‏ نتایج: در مرحلۀ جداسازی، 15گونۀ قارچی به دست آمد. آزمون TPH در حضور نفت و نمک در این جدایه‌ها نشان داد که جدایۀ S-05 با حدود 60درصد حذف، بیشترین میزان حذف نفت در حضور50 گرم‌بر‌لیتر نمک، توانمندترین جدایه در حذف هیدروکربن‌های نفتی است. آنالیز FTIR حذف 90درصد ترکیبات آلیفاتیک را نشان داد. سنجش تولید بیوسورفاکتانت نیز نشان داد که این جدایه به‌طور کارآمدی در محیط نمکی و بدون نمک مولد ترکیبات فعال سطحی است. نتایج حاصل از شناسایی نشان داد که S-05 متعلق به گونۀ Mucor circinelloides است. ‏ بحث و نتیجه‏گیری: نتایج به‌دست‌آمده نشان داد که جدایۀ تحمل‌کنندۀ نمک M. circinelloides UTMC5032 برای اولین بار به‌عنوان قارچی توانمند در جهت حذف زیستی خاک‌های شور آلوده به نفت گزارش شده است. ‏‏

https://bjm.ui.ac.ir/article_21310_0726f6272f6d90b8fb623087ebb3faf5.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 6 21 2017 03 21 Isolation, Identification and genomic pattern of Mycobacterium tuberculosis from tuberculin positive cattle from Qom province with RFLP metod by PGRS prob جداسازی، تعیین هویت وتهیۀ الگوی ژنومی باکتری‌های عضوکمپلکس مایکوباکتریوم‌توبرکولوزیس از گاو های توبرکولین مثبت استان قم با روش PGRS RFLP 47 52 21311 10.22108/bjm.2017.21311 FA سینا نیمروز دانشجوی کارشناسی ارشد میکروبیولوژی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران نادر مصوری استادیار میکروبیولوژی، آزمایشگاه رفرانس مایکوباکتریوم های بیماری‌زای دام - موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی(تات)، کرج، ایران تقی زهرایی صالحی استاد میکروبیولوژی دانشگاه تهران، گروه زیست‌شناسی، تهران، ایران Journal Article 2015 08 08 Introduction:Mycobacterium bovis is the principal cause of bovine tuberculosis in bovids. In the present work, isolation, identification and genotyping of Mycobacterium tuberculosis complex (MTbC) isolates collected from slaughtered reactor (tuberculine-positive) cattle in Qum province using RFLP-PGRS are addressed. Materials and methods: From January 2012 to February 2013, major head and trunk lymph nodes from a total of 30 carcasses originating from reactor cattle were collected at Qum abbatoir. These were all cultured on gycerinated and pyruvated Lowenstein-Jensen slopes and incubation at 37°C 8-12 weeks. Slopes bearing acid-fast bacterial growth were subjected PCR-IS6110 in searching for MTbC isolates. The identified MTbC complex isoltes were strain typed by RFLP-PGRS. Results: Totally, PCR-IS6110 experiment detected MTbC in 21 specimens. Genotyping these by RFLP-PGRS resulted characterization of 3 different genotypes. Discussion and conclusion: Isolation of MTbC bacteria from tuberculinated cattle of Qum province raises public health concern due to the likely transmission of infection to human subjects. Identification of three RFLP-PGRS types between the 21 collected isolates from Qum is a reflection of co-existence of different MTbC strains and genetic diversity in the region, the extent of this diversity however, remains to be assessed by further epidemiological works. Taking the current level of genetic diversity between MTbC bacteria in Qum into account, re-consideration of the existing test-and-slaughter scheme seems necessary. مقدمه: مایکوباکتریوم‌بویس عامل اصلی ایجاد سل در گاوها است. در مطالعۀ حاضر یافته‌های مربوط به جداسازی، تعیین هویت وتهیۀ الگوی ژنومی باکتری‌های عضوکمپلکس مایکوباکتریوم‌توبرکولوزیس (MTbC) از گاوهای توبرکولین مثبت استان قمباروشRFLPبااستفادهازپروبPGRSبررسیشدهاست. ‏‏ مواد و روش‏‏ها: از دی 1391 تا بهمن 1392 غدد لنفاوی اصلی سر و تنه لاشۀ 30 رأس گاو توبرکولین مثبت استان قم بر روی محیط لونشتاین ـ جانسون گلیسرینه و پیروات‌دار کشت و 8 تا 12 هفته در C° 37 نگهداری شدند. بر تمام لوله‌های کشت دارای رشد باکتریایی اسید فست، PCR-IS6110اجرا شد و جدایه‌های عضو MTbC به‌روشRFLP-PGRSژنوتایپ شدند. نتایج: در 21 نمونه در آزمایش PCR-IS6110 وجود MTbC تأیید شد و در RFLP-PGRS در مجموع سه تیپ ژنتیکی شناسایی شد. بحث و نتیجه‏گیری: آلودگی گله‌های گاو در استان قم به MTbC اهمیت خطر احتمالی انتقال بیماری به میزبان‌های انسانی را نشان می‌دهد. شناسایی سه تیپ ژنتیکی در میان 21 جدایۀ استان قم ضمن نشان‌دادن فعالیت سویه‌های مختلف MTbC در منطقه، وجود تنوع ژنتیکی این باکتری‌ها را در استان قم نشان می‌دهد که تعیین میزان گستردگی آن نیازمند به انجام پژوهش‌های تکمیلی خواهد بود. با درنظرگرفتن تنوع ژنتیکی حاضر در جمعیت MTbC در استان قم، به نظر می‌رسد برنامۀ در حال اجرای تست و کشتار در این استان نیازمند بازنگری و تقویت مبانی راهبردی در اجرا باشد.‏‏

https://bjm.ui.ac.ir/article_21311_7eb112e3783addfcabaa30d5101894f6.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 6 21 2017 03 21 The ability of ACC deaminase production in isolated bacteria from drought, saline and saline-sodic soils and selection of the most efficient bacteria بررسی توان تولید آنزیم ACC-دآمیناز در باکتری‌های جداسازی شده از خاک‌های خشک، شور و شور- سدیمی و انتخاب باکتری کارآمد در تولید آنزیم 53 66 21312 10.22108/bjm.2017.21312 FA رضا سلیمانی استادیار خاکشناسی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران حسینعلی علیخانی استـــاد بیولـوژی و بیوتـکنولـوژی خاک، دانشـــگاه تهـران، ایـــران حسن توفیقی دانشــــیـــار شیمـــی خاکـــ، دانشـــــــگـــاه تـــهـــران، ایـــــــران Journal Article 2015 07 12 Introduction:Drought, salinity and salinity-sodicity conditions reduce plant growth, due to stress ethylene biosynthesis. Because of capability of some soil bacteria for stress alleviation, and ACC consumption, this investigation was carried out to select the best ACC deaminase producer bacteria in conditions of drought, salinity and salinity-sodicity affected soils. Materials and methods: In this investigation, 400 bacteria were isolated from soils with different levels of electrical conductivity (EC) and sodium adsorption ratio (SAR) and analyzed the variability of their ability in ACC consumption and α- ketobutyrate as indices of ACC deaminase production. Also, the effects of different drought and salinity stress on bacteria growth trend and ACC consumption ability were analyzed. Results: Data analysis indicated that, not only the ability of ACC production was different among isolates, but also amounts of ACC consumption were affected by drought and salinity tensions. In the most isolates, there was a significant decrease in trend of ACC deaminase production as affected by tensions. But, one of bacterial species as Bacillus simplex that was isolated from saline-sodic soils, in addition to ability of production of 901 nmole α- ketobutyrate per milligram protein per hours in normal conditions, has the highest production stability in drought and salinity tensions. Also, this bacterium was continued to ACC deaminase production up to EC of 40 dS.m-1 and OP (Osmosis pressure) of -25 bar. Discussion and conclusion: According to comparison among isolates, B. simplex has the highest efficiency of ACC deaminase production, in drought and salinity conditions, and was tolerant to these tensions. Therefore, B. simplex was proposed for field experiments in drought, salinity and salinity-sodicity affected soils. مقدمه: تنش‌های خشکی، شوری و شور- سدیمی، از راه‌های گوناگونی مانند ساخت زیستی اتیلن تنشی مایۀ کاهش رشد گیاهان می‌شوند. به‌دلیل توانابودن برخی از باکتری‌های خاک در کاهش تنش و مصرف پیشنیاز تولید اتیلن (ACC)، این پژوهش برای دستیابی به باکتری برتر سازندۀ آنزیم ACC-دآمیناز در تنش‌های خشکی، شوری و شور- سدیمی خاک‌ها انجام شد. مواد و روش‏‏ها: در این پژوهش، با جداسازی 400 باکتری از خاک‌های با قابلیت هدایت الکتریکی و نسبت جذب سدیمی گوناگون، توان تجزیۀ ACC و ساخت آلفاکتوبوتیرات به‌عنوان معیار ساخت آنزیم ACC- دآمیناز در باکتری‌های سازندۀ این آنزیم و اثر تنش‌های خشکی و شوری بر روند رشد باکتری‌ها و توان مصرف ACC بررسی شد. ‏‏ نتایج: پردازش و آزمون داده‌ها نشان داد که نه تنها توانایی ساخت آنزیم ACC- دآمیناز در میان جدایه‌ها با هم ناهمانند بود، بلکه اندازۀ مصرف ACC در آنها بسیار وابسته به تنش‌های خشکی و شوری بود. در بیشتر جدایه‌های باکتری، با افزایش تنش، روند کاهشی معنی‌داری در مصرف ACC دیده شد؛ اما گونۀ باکتری باسیلوس‌سیمپلکس که از خاک‌های شور- سدیمی جداسازی شد، افزون بر توانایی ساخت 901 نانو مول آلفاکتوبوتیرات بر میلی‌گرم پروتئین در ساعت در شرایط بدون تنش، دارای بیشترین پایداری مصرف ACC در تنش‌های خشکی و شوری بود. این باکتری، در برابر دیگر جدایه‌ها، بردباری نسبی بیشتری به تنش‌های خشکی و شوری دارد و تا شوری 40 دسی‌زیمنس بر متر و پتانسیل اسمزی 25- بار، همچنان ACC را مصرف کرد. بحث و نتیجه‏گیری: بابررسی باکتری‌های جداسازی‌شده آشکار شد که باکتری باسیلوس‌سیمپلکس، کارایی بیشتری در ساخت آنزیم ACC-دآمیناز در تنش‌های خشکی و شوری داشت و بردبار به تنش‌های یادشده بود؛ بنابراین، کاربرد این باکتری برای کاهش تنش‌ها در خاک‌های شور و شور-سدیمی و مناطق خشک و نیمه‌خشک در شرایط مزرعه پیشنهاد شد.‏‏

https://bjm.ui.ac.ir/article_21312_d2dd1b5cebd939618611d20757e543be.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 6 21 2017 03 21 Characterization and increment of amylase production in mutant strains of Iranian native Bacillus licheniformis بررسی ویژگی‌ها و افزایش تولید آمیلاز در سویه‌های جهش‌یافته باسیلوس‌لیکنیفورمیس بومی ایران 67 81 21313 10.22108/bjm.2017.21313 FA محسن مبینی دهکردی استادیار میکروبیولوژی، دانشگاه شهرکرد، ایران سحر جعفری دهکردی کارشناسی ارشد زیست‌فناوری میکروبی، دانشگاه شهرکرد، ایران بهناز صفار استادیار زیست سلولی و مولکولی، دانشگاه شهرکرد، ایران Journal Article 2015 07 28 Introduction:The amylase enzyme hydrolyze starch and break glycosidic internal bonds of this polysaccharides. Amylases are important industrial enzymes for a wide range of applications including starch conversion to sugar syrup, dextrin production, and use in the pharmaceutical and medical industries. Materials and methods: In this study, thermophilic bacterium was isolated and purified from the Qynarcheh hot spring in Ardabil. Desired strain suspension in nutrient broth medium was placed in front of UV rays with a wavelength of 254 nm at a distance of 1 meter for 45 seconds in the laminar air flow. The mutant strains were compared to wild type in temperature and salinity tolerance, amylase production content and different antibiotics resistance. Results: In this study, two interesting mutant strains were isolated and named B.L.2.M.1 and B.L.2.M.2. Mutations caused many changes in bacteria such as cell growth speed and enzyme production content. Differences in cell growth, production of amylase and other characters were significant at 0.05 level (Pvalue<0.05). B.L.2.M.1 strain produced alpha-amylase enzyme 41.7 percent more than wild type at 40°C for 72 h. Discussion and conclusion: According to random mutations, the mutated bacterium-B.L.2.M.1- showed new phenotype with increment of enzyme production, increased cell growth rate and increased resistance to higher temperatures, and salinity. According to the unique features created in the mutant, the groundwork for additional studies is provided in order to produce and optimize the thermophilic amylase enzyme. مقدمه: آمیلاز آنزیم هیدرولیزکنندۀ نشاسته است که پیوندهای داخلی گلیکوزیدی در پلی‌ساکاریدها را هیدرولیز می‌کند. آمیلازها یکی از آنزیم‌های صنعتی مهم هستند که گسترۀ وسیعی از کاربردها را دارا هستند؛ ازجمله تبدیل نشاسته به شربت قند، تولید سیکلودکسترین‌ها؛ همچنین این آنزیم‌ها در صنعت داروسازی و پزشکی کاربرد دارند.‏‏ مواد و روش‏‏ها: در این پژوهش، سویۀ باسیلوس‌لیکنیفورمیسگرمادوست و بومی که از چشمۀ آب گرم روستای قینرچه از توابع استان اردبیل جداسازی و خالص‌سازی شده بود در محیط نوترینت براث، در معرض پرتو ماوراءبنفش با طول‌موج 254 نانومتر و از فاصلۀ 1متری به‌مدت 45 ثانیه در دستگاه هودلامینار قرار داده شد. کلیۀ سویه‌های جهش‌یافتۀ جداسازی‌شده ازنظر تحمل دمایی و شوری، میزان تولید آمیلازو همچنین ازنظر مقاومت آنتی‌بیوتیکی با سویۀ والد مقایسه شدند. نتایج: از بین 70 نمونۀ جهش‌یافتۀ جداسازی‌شده تنها دو سویه به‌نام‌هایB.L.2.M.1 و B.L.2.M.2توانستند میزان بیشتری آمیلاز نسبت به سویۀ والد تولید کنند. تفاوت در تولید آنزیم با تغییر در میزان رشد باکتری‌های جهش‌یافته همراه شد؛ به‌طوری که تمامی اختلاف‌های مشاهده‌شده ازنظر آماری در سطح 5درصد معنادار بودند. میزان تولید آنزیم در سویۀ B.L.2.M.1 در دمای 40 درجه سانتیگراد بعد از 72 ساعت 7/41درصد نسبت به سویۀ والد افزایش نشان داد. از طرف دیگر میزان تحمل دمایی و شوری در باکتری جهش‌یافتۀ B.L.2.M.1 از سایر باکتری‌های مطالعه‌شده بیشتر ارزیابی شد.‏ بحث و نتیجه‏گیری: برآیند جهش‌های تصادفی ایجادشده در باکتری جهش‌یافتۀ B.L.2.M.1سبب بروز فنوتیپ جدیدی شده است که افزایش میزان تولید آنزیم، افزایش سرعت رشد سلولی، افزایش مقاومت به دماهای بالاتر و افزایش تحمل شوری از مهم‌ترین آنها هستند. با توجه به ویژگی‌های مثبت و منحصربه‌فرد ایجادشده در جهش‌یافتۀ ذکرشده، زمینه برای مطالعات تکمیلی به‌منظورتولید و بهینه‌سازی آنزیم آمیلاز مقاوم به حرارت فراهم شده است.

https://bjm.ui.ac.ir/article_21313_fe38bc15bc3b8f7c6a1e66f18a0c7bb0.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 6 21 2017 03 21 Effects of different types of herbicides and insecticides on population of green microalgae Scenedesmus quadricauda ارزیابی آثار حشره‌کش و علف‌کش‌های مختلف بر جمعیت جلبک سبز سندسموس‌کواردیکودا (Scenedesmus quadricauda) 83 95 21314 10.22108/bjm.2017.21314 FA احمدرضا پیرعلی زفره ئی دانشجوی دکتری تولید وبهره برداری آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران امیدوار فرهادیان دانشیار شیلات، دانشگاه صنعتی اصفهان، ایران Journal Article 2015 08 02 Introduction:Agricultural pesticides into aquatic ecosystems of use discriminate eventually devastating impact on the populations of aquatic species.Sensitivity of algae to various pollutants such as herbicides, organochlorin, heavy metals and industrial organic matter has been shown in various studies. In addition to its application, checking the pollution is common. This study aimed to investigate the effects of different concentrations of two groups of herbicides, (macheteand saturn), and insecticides (malathion and diazinon) on the population of green algae (Scenedesmusquadricauda) with 96 hour EC50. Materials and methods: The experiment was conducted in a completely randomized design during 96 hours in 4 treatments (four levels of pesticide and control) and 3 replicates in accordance with the standard method, OECD. The exposure regime consisted of a 12-hour photoperiod with a 12:12light-dark regimewith intensity of 80 µmol photons/m2/s in BBM medium (Bold Basal Medium) at 22± 2 °C. Results: Statistical analysis of results also showed significant differences in daily growth rate (p < 0.05) between some different concentrations of studied toxic material, as the significant changes in the cell density observed by increasing concentrations of toxins. The highest mortality rate caused by herbicides in 52.81 µg/L of saturn and 58.36 µg/L ofmachete, and by insecticides in 63.76 µg/L of malathion and 6.087 µg/L. Also, 96 hour EC50was determined, as 174.234 µg/L for diazinon, 9.858 µg/L formalathion,1.9µg/L formachete and 1.029µg/Lfor Saturn. Discussion and conclusion: According to the results of this study, (Scenedesmus quadricauda) can be used as a biological indicator in aquatic ecosystems while it needs more extensive and intensive studies. مقدمه: ورود سموم کشاورزی به اکوسیستم‌های آبی که ممکن است به‌دلیل مصرف بی‌رویۀ آنها باشد، می‌تواند باعث آثار مخربی بر جمعیت گونه‌های آبزی شود. جلبک‌ها به طیف وسیعی از آلودگی از قبیل علف‌کش‌ها، فلزات وآفت‌کش‌های ارگانوکلر و مواد آلی صنعتی حساسیت نشان می‌دهند؛ بنابراین استفاده از آنها برای بررسی این آلودگی‌ها مرسوم است. این پژوهش با هدف بررسی آثار سموم کشاورزی در دو گروه حشره‌کش (مالاتیون و دیازینون)‌ وعلف‌کش (ماچتی و ساترن) در غلظت‌های مختلف بر جمعیت جلبک سبز سندسموس‌کواردیکودا (Scenedesmus quadricauda) به‌همراه تعیین غلظت مؤثر (EC5096 ساعته) برای هرکدام است. مواد و روش‏‏ها: آزمایش در مدت 96 ساعت با 4 غلظت و ۳ تکرار برای هر سم به‌همراه شاهد براساس روش استاندارد (O.E.C.D)‌،در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تیمارها با محیط کشت BBMدر شرایط نوری 12 ساعت تاریکی و12 ساعت روشنایی و شدت نور 60 میکرومول فوتون بر مترمربع بر ثانیه در دمای 2±21 درجه سانتیگراد قرار داده شد. نتایج: اختلاف معنی‌دار در رشد روزانه (05/0>p) بین برخی از غلظت‌های مختلف در هریک از سموم موردمطالعه مشاهده شد. به‌طوری که افزایش غلظت سموم باعث کاهش معنی‌داری در تراکم سلولی شد. بیشترین درصد تلفات در علف‌کش‌ها مربوط به ساترن در غلظت 81/52 میکروگرم بر لیتر و ماچتی در غلظت 36/58 میکروگرم بر لیتر، در حشره‌کش‌ها مربوط به مالاتیون در غلظت 73/63 میکروگرم بر لیتر و دیازینون در غلظت 087/6 میکروگرم بر لیتر است. همچنین میزان EC50 96ساعته به‌ترتیب برای دیازینون 234/174 میکروگرم بر لیتر، مالاتیون 858/9 میکروگرم بر لیتر، ماچتی 9/1 میکروگرم بر لیتر، ساترن 029/1 میکروگرم بر لیتر تعیین شد. بحث و نتیجه‏گیری: با توجه به نتایج این مطالعه از (Scenedesmus quadricauda)می‌توانبه‌عنوان یک شاخص بیولوژیکی در منابع آبی استفاده کرد؛ درنتیجه نیاز به مطالعات دقیق وگسترده‌تری دارد.‏‏

https://bjm.ui.ac.ir/article_21314_ce70f94528a3e826c61fa8ca6f46fd32.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 6 21 2017 03 21 Investigation of different methods in siderophore measurement in indigenous Fluorescent Pseudomonads بررسی روش‌های مختلف ارزیابی تولید سیدروفور در سودوموناس‌های فلورسنت بومی ایران 97 106 21315 10.22108/bjm.2017.21315 FA روح الله شریفی استادیار بیماری‌شناسی گیاهی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران حمیدرضا علیزاده استادیار بیماری‌شناسی گیاهی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران مسعود احمدزاده استاد بیماری‌شناسی گیاهی، گروه گیاهپزشکی دانشگاه تهران، کرج، ایران میرحسن رسولی صدقیانی دانشیار خاکشناسی، دانشگاه ارومیه، آذربایجان غربی، ایران Journal Article 2015 10 05 Introduction:Fluorescent pseudomonads produced a variety of siderophores in which the pyoverdine type siderophore is the main one. These bacteria employ siderophores to increase availability of Iron for their own and plants consumption. Siderophores have a special role in the biological control activity of these bacteria against plant pathogens. Materials and methods: Siderophore production was checked in 21 indigenous Pseudomonads strains, two reference strains and one Bacillus sp. strain by qualitative CAS-Agar, semi-quantitative CAS-AD and quantitative spectrophotometric methods. Results: Colony growth in some of isolates such as UTPF93 has been inhibited in CAS-Agar method because of the detergent compound HDTMA. So, siderophore production was low in these strains. All strains produced siderophore by the CAS-AD method. The highest and the lowest siderophore production were recorded in UTPF76 and UTPF45 with 1.005 and 0.0026 mM of defroxamin equivalent, respectively. The Pyoverdine mutant strain MPFM1 and the Bacillus sp. strain also produce low amounts of siderophore in two recent methods. So, these methods are non-selective to the type of siderophore. In quantitative method only Pyoverdine type siderophore was detectable and the strains MPFM1 and Bacillus sp. did not produce this type of siderophore. The highest amount of pyoverdine was recorded in non-indigenous strain 7NSK2 with 625.29 mM/L followed by UTPF65, UTPF81 and UTPF87. Discussion and conclusion: CAS-AD was the best method for total siderophore measurement and spectrophotometric was the accurate and efficient method for detection of pyoverdine type siderophore in fluorescent pseudomonads. مقدمه: سودوموناس‌های فلورسنت سیدروفورهای متعددی را تولید می‌کنند که مهم‌ترین آنها سیدروفور نوع پایووردین است. تولید سیدروفور در این باکتری‌ها باعث افزایش فراهمی آهن موردنیاز باکتری و گیاهان می‌شود و همچنین اهمیت ویژه‌ای در کنترل بیماری‌های گیاهی دارد. مواد و روش‏‏ها: به‌منظور مقایسۀ روش‌های اندازه‌گیری تولید سیدروفور، میزان تولید سیدروفور 21 سویۀ سودوموناس بومی ایران به‌همراه دو سویۀ مرجع خارجی و یک سویۀ باسیلوس با روش کیفی CAS-Agar، روش نیمه‌کمّی CAS-AD و روش کمّی اسپکتروفتومتری با استفاده از سیدروفور خالص اندازه‌گیری شد. نتایج: در روش CAS-Agar به‌علت وجود مادۀ شویندۀ HDTMA رشد سلولی تعدادی از سویه‌ها محدود و درنتیجه تولید سیدروفور آنها پایین بود. در روش CAS-AD همۀ باکتری‌ها قادر به تولید سیدروفور بودند که بیشترین و کمترین مقدار تولید مربوط به P. fluorescens UTPF76 و P. fluorescens UTPF45 با تولید معادل 005/1 و 0026/0 میلی‌گرم در لیتر دفروکسامین بود. در دو روش اخیر سویۀ باسیلوس و موتانت پایووردین P. aeruginosa MPFM1 به‌میزان کمی تولید سیدروفور کردند که نشان‌دهندۀ غیرانتخابی‌بودن این روش‌ها به نوع سیدروفور بود. در روش کمی فقط سیدروفور نوع پایووردین قابل‌اندازه‌گیری بود که سویه‌های P. aeruginosa MPFM1 وBacillus sp. قادر به تولید آن نبودند. بیشترین میزان تولید پایووردین مربوط به سویۀ خارجی 7NSK2 با 29/625 میکرومول بر لیتر بود و در پی آن سویه‌های P. fluorescens UTPF65، P. fluorescens UTPF81 و P. fluorescens UTPF87 در رتبۀ بعدی قرار گرفتند. بحث و نتیجه‏گیری: در مجموع روش CAS-AD بهترین روش برای بررسی میزان تولید سیدرفور کل و روش اسپکتروفتومتری نیز روشی دقیق و کارا برای تشخیص سیدروفور نوع پایووردین است که عمدتاً توسط سودوموناس‌های فلورسنت تولید می‌شود.‏‏

https://bjm.ui.ac.ir/article_21315_d7efd7d865b276a0498e54a78e4ca34e.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 6 21 2017 03 21 Optimization of lysine production in Corynebacteriumglutamicum ATCC15032 by Response surface methodology بهینهسازی تولید لیزین در باکتری کورینهباکتریومگلوتامیکوم سویۀ ATCC15032 با روش رویه پاسخ 107 122 21316 10.22108/bjm.2017.21316 FA مهرناز حقی دانشجوی کارشناسی ارشد زیستشناسی سلولی و مولکولی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران محمد پاژنگ دانشیار بیوشیمی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران علیرضا امانی قدیم استادیار شیمی کاربردی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان. تبریز، ایران Journal Article 2016 01 09 Introduction:Lysine is an essential amino acid and has importance in food and pharmaceutical industry. Nowadays, there are different methods such as genetic and growth media optimization to enhance the lysine production. One of the useful methods in optimization of growth media is the response surface methodology. Materials and methods: In this study, lysine was produced by wild type of Corynebacterium glutamicum ATCC15032 and the production increased by response surface methodology. After selection of M9 culture media as a basic culture media, the effect of different factors such as carbon (glucose), nitrogen (ammonium sulphate) sources and methionine, as an additive, were studied on the lysine production. Then, the culture media and the time of incubation were optimized by response surface methodologyforlysine production. Results: The results showed that in M9 culture media, the amount of the produced lysine was 0.7 milligram per liter. In the optimized culture media (by response surface methodology) which has 14% glucose, 5% ammonium sulphate and 5mM methionine, lysine was produced up to 0.98 gram per liter after 2.5 days incubation. Pareto analysis indicated that methionine is the most effective factor in the lysine production. Finally, the results of granulation showed that the optimum condition for granulation of culture media (containing lysine) was achieved by adding starch, ammonium sulphate and sodium chloride in low pH and 100 °C. Discussion and conclusion: According to the results, the proposed culture media by response surface methodology causes 1400 times increase in the lysine production compared with M9 culture media and methionine had an important role in the production of lysine, probably by inhibiting the other metabolic pathway which has common metabolic precursor with lysine production metabolic pathway. مقدمه: لیزین یکی از آمینواسیدهای ضروری است و در صنایع غذایی و دارویی اهمیت ویژه‌ای دارد. امروزه از روش‌های مختلفی برای افزایش تولید لیزین استفاده می‌شود که از مهم‌ترین آنها می‌توان به مهندسی ژنتیک و بهینه‌سازی محیط کشت اشاره کرد. یکی از روش‌های پرکاربرد در بهینه‌سازی محیط کشت، روش رویه پاسخ است. ‏‏ مواد و روش‏‏ها: در این پژوهش از باکتری وحشی کورینه‌باکتریوم‌گلوتامیکوم سویۀATCC15032 جهت تولید لیزین و از روش رویه پاسخ جهت افزایش تولید استفاده شد. پس از انتخاب محیط کشت M9 به‌عنوان محیط کشت پایه سعی شد تأثیر عامل‌هایی مانند منابع کربنی (گلوکز)، منابع نیتروژنی (آمونیوم‌سولفات) و متیونین بر تولید لیزین بررسی شود؛ سپس با استفاده از روش رویه پاسخ، محیط کشت و زمان گرماگذاری جهت تولید لیزین، بهینه شد.‏‏ نتایج: بررسی‌ها نشان داد، مقدار تولید لیزین در محیط کشت M9، 7/0 میلی‌گرم در لیتر است. نتایج روش رویه پاسخ نشان داد میزان تولید لیزین با محیط کشت پیشنهادی که حاوی گلوکز 14درصد، آمونیوم سولفات 5درصد به‌همراه متیونین 5 میلی‌مولار بود در مدت‌زمان 5/2 روز گرماگذاری به 98/0 گرم در لیتر رسید. تجزیۀ پارتو نشان داد از بین متغییرهای مورداستفاده، متیونین بیشترین تأثیر را در تولید لیزین داشت. درنهایت نتایج حاصل از گرانوله‌کردن نشان داد که شرایط بهینه جهت گرانوله‌کردن محیط کشت حاوی لیزین، با افزودن نشاسته، سولفات آمونیوم و کلرید سدیم در pH پایین و دمای 100 درجه سانتیگراد حاصل می‌شود.‏ بحث و نتیجه‏گیری: با توجه به نتایج مشخص شد روش به‌کاررفته در این پژوهش باعث افزایش 1400برابری در تولید لیزین شد و متیونین احتمالاً ازطریق سوق‌دادن پیش‌سازهای متابولیسمی به مسیرهای متابولیسمی تولید لیزین، نقش مهمی در تولید لیزین داشت.‏‏

https://bjm.ui.ac.ir/article_21316_d8366bcf57fa306a5ce2e677788bf48f.pdf

دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 6 21 2017 03 21 In Vitro Assessment of Antimicrobial Activities of Ether and Hexane Extracts of microalgae Chlorella vulgaris against pathogenic bacteria بررسی فعالیت ضدباکتری عصاره‌های اتری و هگزانی ریزجلبک Chlorella vulgaris در شرایط آزمایشگاهی بر باکتری‌های بیماری‌زا 123 134 21317 10.22108/bjm.2017.21317 FA زهرا شعبانزاد کارشناس ارشد بوم‌شناسی آبزیان، دانشگاه گیلان، ایران جاوید ایمانپور نمین دانشیار هیدروبیولوژی و اکولوژی ماهیان، دانشگاه گیلان، ایران زهره رمضانپور دانشیار اکولوژی و جلبک‌شناسی، گیلان، ایران Journal Article 2016 01 09 Introduction:Increasing trends of drug-resistant strains of microorganisms especially bacteria have urged scientists to seek for antimicrobial compounds in natural resources with minimal or negligible side effects. Microalgae are one of these natural resources which are rich in active metabolites with potential use in pharmaceutical industries. Materials and methods: In this studyChlorella vulgaris was collected from microalgae collection of the International Sturgeon Institute- Rasht- Iran. Antibacterial activities of hexane and ether extracts of C. vulgaris against gram-positive bacterium Bacillus subtilis and Gram-negative bacterium Aeromonas hydrophila were evaluated. Algae was purely cultured to obtain the required volume and cell concentration for experiment and then the prepared biomass were extracted and Cannell et al. (1988) methods were used to examine antibacterial activities of hexane and ether extracts of the algae (1). Results: The results of the study approvedinhibitory properties of hexane and ether extracts of C. vulgaris against A. hydrophila and B. subtilis bacteria. The diameter of inhibition zone of hexane extract against B. subtilis and A. hydrophila, were 11-15.6 and 9.6- 11 mm and for ether extract were 12-18.6 and 7.6-16 mm respectively. Gas chromatography mass spectrophotometry was used to identify different substances in diethyl ether and hexane extracts. The main substances in ether extract included ketone compounds, esters, hydrocarbons, siloxane, Saylyl, terpenes and Hydrvsaylyl polyesters and in hexane extract the main substances were hydrocarbons, siloxane, Saylyl and Hydrvsaylyl are polyester. Discussion and conclusion: The inhibitory effect of ether extract was higher than the hexane extract therefore it could be used as a solvent to extract antimicrobial compounds. مقدمه: با توجه به افزایش روزافزون سویه‌های مقاوم به دارو در میان انواع میکروارگانیسم‌ها، یافتن ترکیبات ضدمیکروبی از مواد طبیعی که آثار جانبی کمتری داشته باشند، از دیرباز مورد توجه پژوهشگران بوده است. ریزجلبک‌ها منابع غنی از متابولیت‌های فعال طبیعی هستند که می‌توانند در این زمینه در صنعت داروسازی استفاده شوند. ‏‏ مواد و روش‏‏ها: در این مطالعه تجربیسویۀ ریزجلبک Chlorella vulgaris از مجموعۀ ریزجلبک‌های انسیتو ماهیان خاویاری تهیه شد. فعالیت ضدباکتری عصاره‌های هگزانی و اتری علیه باکتری گرم‌مثبت Bacillus subtilis و باکتری گرم‌منفی Aeromonas hydrophila ارزیابی شد. جلبک موردبررسی به‌طور خالص کشت داده شد و پس از تأمین حجم مناسب جلبک با استفاده از روش کانل و همکاران، عصاره هگزانی و اتری آن استخراج شد. ارزیابی خاصیت آنتی‌باکتریال با استفاده از روش چاهک انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد که عصاره‌های هگزانی و اتری جلبک C. vulgaris خاصیت مهارکنندگی علیه باکتری B. subtilis و A. hydrophila دارد. هالۀ عدمِ‌رشد مشاهده‌شدۀ عصارۀ هگزانی علیه باکتری‌های B. subtilis و A. hydrophila به‌ترتیب در دامنۀ 6/15-11، 11- 6/ 9 میلی‌متر و هالۀ عدمِ‌رشد مشاهده‌شدۀ عصارۀ اتری به‌ترتیب در دامنۀ 6/18-12، 16-6/7 میلی‌متر بود. ترکیبات عصاره‌های دی‌اتیل‌اتر و هگزان توسط کروماتوگرافی جرمی حجمی بررسی شد و مشاهده شدکه بخش اصلی این ترکیبات در عصارۀ اتری: کتون، استر، هیدروکربن، سیلوکسان، سایلیل، ترپن و هیدروسایلیل استر و در عصارۀ هگزانی: استر، هیدروکربن، سیلوکسان، سایلیل و هیدروسایلیل استر هستند.‏ بحث و نتیجه‏گیری: در این بررسی عصارۀ اتری اثر مهارکنندگی بیشتری در مقایسه با عصارۀ هگزانی نشان داد؛ بنابراین می‌تواند به‌عنوان حلال مناسب جهت استخراج ترکیبات ضدمیکروبی به شمار آید. ‏‏

https://bjm.ui.ac.ir/article_21317_d5af7d410a49afe8c1f48ead8b925805.pdf