دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 7 28 2018 12 22 The effect of different concentrations of organic and inorganic zinc on the growth and zinc content in yeast (Saccharomyces cerevisiae) تاثیر غلظت‌های مختلف روی آلی و معدنی محیط کشت بر رشد و محتوای روی در مخمر نانوایی (Saccharomyces cerevisiae) 103 109 22828 10.22108/bjm.2018.107135.1090 FA فاروق شیخی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران نصراله احمدی فرد استادیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ناصر صمدی دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران کاوه نعمت زاده دانشجوی کارشناسی ارشد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2017 10 18 <strong>Introduction</strong><strong>:</strong> In the aquaculture industry, yeasts like other microorganisms such as algae, play a major role. Yeasts can absorb minerals from their culture and is able to transfer nutritional materials to other organisms. <br /><strong>Materials and method</strong><strong>s:</strong> In this study, the effect of three concentrations (2.5, 5 and 7.5 g L^-1) of organic (zinc-threonine) and inorganic (zinc-sulfate) zinc in culture media on the growth and enrichment of <em>Saccharomyces cerevisiae</em> was investigated. One group was also selected as the control treatment (each with 3 repetitions). Yeast culture was performed under standard conditions in YEPD medium and in 1-liter flasks. The amount of yeast added in the culture media was 10 g L^-1. <br /><strong>Results</strong><strong>:</strong> Based on results, the most growth inhibitory of yeast was observed after adding 2.5 g L^-1 of zinc threonine, and with increase in zinc amount in culture media, the growth rate increased but still significantly lower than zinc sulfate and control treatments. In the zinc sulfate groups, the growth inhibitory of yeast was observed after adding 7.5 g L^-1of zinc sulfate, but other treatments did not show significant difference with the control treatment. In this study, the highest zinc content (115.67 ± 4.65 mg g^-1) in yeast was observed in the treatment 7.5 g L^-1of zinc sulfate, which was significantly higher than other treatments (<em>P<0.05</em>). Consequently, zinc content of yeast in the zinc threonine group were lower than the zinc sulfate groups but in zinc threonine groups, the maximum zinc content (23.07 ± 1.14 mg g^-1) was observed in the treatment 5 g L^-1of zinc threonine, which was significantly higher than other treatments of this group (<em>P<0.05</em>). <br /><strong>Discussion and conclusion</strong><strong>: </strong>The present study showed that yeast could be enriched with both forms of zinc, but zinc sulfate induces the least growth inhibitory in the yeast and also Zn content after enrichment was higher in zinc sulfate treatments than zinc-threonine treatments. <strong>مقدمه:</strong> در صنعت آبزی­پروری مخمرها در کنار سایر میکروارگانیزم­ها از جمله جلبک‌ها از اهمیت زیادی دارند. مخمرها می­توانند مواد معدنی را از محیط کشت خود جذب کنند و به واسطه آن به عنوان یک انتقال دهنده برای رساندن مواد به موجودات تغذیه کننده در صنعت آبزی پروری مطرح شوند. <strong>مواد و روش</strong><strong>‏‏</strong><strong>ها:</strong> در پژوهش حاضر تاثیر 3 غلظت (5/2، 5 و 5/7 گرم در لیتر) روی آلی (روی ترئونین) و روی معدنی (روی سولفات) در محیط کشت بر رشد و میزان غنی­سازی مخمر نانوایی بررسی شد. یک گروه به عنوان تیمار شاهد (هر کدام با 3 تکرار) انتخاب شد. کشت مخمرها تحت شرایط استاندارد در محیط کشت YEPD و در ارلن‌های یک لیتری انجام شد و مقدار مخمر اضافه شده در محیط­های کشت 10 گرم در هر لیتر بود. <strong>نتایج:</strong> براساس نتایج بیشترین ممانعت رشد مخمرها بعد از اضافه کردن 5/2 گرم بر لیتر روی ترئونین مشاهده شد و با افزایش مقدار روی ترئونین در محیط کشت میزان رشد افزایش یافت. ولی همچنان نسبت به تیمارهای گروه روی سولفات و شاهد به طور معناداری پایین‌تر بود (05/0>p). در گروه روی­سولفات بیشترین میزان ممانعت رشد مخمرها بعد از اضافه کردن 5/7 گرم بر لیتر روی سولفات مشاهده شد. ولی سایر تیمارها با تیمار شاهد تفاوت معناداری را نشان ندادند (05/0 <p).  در این مطالعه بیشترین مقدار روی اندازه­گیری شده با جذب اتمی (31/9 ± 34/231 میلی‌گرم بر گرم وزن خشک) در تیمار 5/7 گرم بر لیتر روی سولفات مشاهده شد که بطور معناداری بیشتر از سایر تیمارها بود (05/0>p). به­طور کلی مقدار روی در مخمر در گروه ترئونین کمتر از گروه روی سولفات بود اما در گروه روی ترئونین بیشترین مقدار روی اندازه­گیری شده با جذب اتمی (2/2 ± 15/46 میلی­گرم بر گرم وزن خشک) در تیمار 5 گرم بر لیتر مشاهده شد که به­طور معناداری بیشتر از سایر تیمارهای این گروه بود (05/0>p). <strong>بحث و نتیجه</strong><strong>‏</strong><strong>گیری:</strong> مطالعه حاضر نشان داد مخمر با هر دو شکل روی معدنی و روی آلی غنی می­شود ولی روی سولفات کمترین ممانعت رشد را در مخمر ایجاد می‌کند. همچنین، محتوای روی بعد از غنی­سازی در تیمارهای روی سولفات بیشتر از تیمارهای روی ترئونین بود. https://bjm.ui.ac.ir/article_22828_c0a8015876b844c93247002a7be39772.pdf