دانشگاه اصفهان زیست شناسی میکروبی 3060-7647 2 7 2013 10 23 Study of class 1 integrons and antibiotic resistance in Salmonella Typhimurium strains isolated from livestock and poultry بررسی اینتگرون کلاس 1 و مقاومت آنتی بیوتیکی در سویه‏ها‏ی سالمونلا‏تیفی‏موریوم جداشده از دام و طیور 45 52 19497 FA پریسا مبصری کارشناس ارشد میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، ایران میترا صالحی استادیار میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، ایران فرزانه حسینی استادیار میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، ایران Journal Article 2016 06 14   Introduction: Evolution and dissemination of multidrug-resistant Salmonella enterica isolates have been reported. Resistance to antibiotic within Salmonella serotypes is a serious global concern. Integrons are genetic units that participate in capturing and dissemination of mobile gene cassettes among Gram-negative microorganisms. Integron mobility is facilitated by transposons and plasmids.   Materials and methods: Antibiotic resistance phenotype of 32 Salmonella enterica isolates of animal origin which were collected during 2011–2012 were investigated. All samples were assessed by culture method and standard biochemical tests for identification of Salmonella strains. After DNA extraction, the presence of class I integron was examined by PCR .   Results: The most common resistant phenotypes were to cefalothin (100%), chloramphenicol (68/7%), ampicillin (62/5%), tetracycline (56/2%), amoxicillin/ clavulanate (50%), sulfamethoxazole (43/7%). Class 1 integrons were found in (55/5%) and (64.2 %) of Salmonella isolates from livestock and poultry respectively . Discussion and conclusion: Integron positive isolates had higher resistance to tetracycline, chloramphenicol, ampicillin sulfamethoxazole and amoxicillin / clavulanate compared with integron negative isolates. The ability of integrons to integrate resistance gene to antimicrobial agents makes them the main sources in the diffusion of antibiotic resistance .   مقدمه : گسترش جدایه‏ها‏ی سالمونلا انتریکا با مقاومت چند‏گانه و مقاومت به آنتی‏بیوتیک در سروتیپ‏ها‏ی سالمونلا یک مشکل حاد جهانی است. اینتگرون‏ها‏ واحدهای ژنتیکی هستند که در انتشار کاست‏های ژنی متحرک در میان میکروارگانیسم‏ها‏ی گرم منفی شرکت دارند. تحرک اینتگرون‏ها‏ با پلاسمیدها و ترانسپوزون‏ها تسهیل می‏شود .   مواد و روش ‏‏ ها: در این پژوهش، فنوتیپ مقاومت به آنتی بیوتیک در 32 سالمونلا تیفی موریوم جدا شده با خواستگاه حیوانی از سال 1390 تا 1391 مطالعه شد. همه نمونه‏ها‏ با استفاده از روش کشت و آزمون استاندارد بیوشیمیایی برای شناسایی سویه‏ها‏ی سالمونلا ارزیابی شدند. پس از استخراج DNA حضور کلاس 1 اینتگرون توسط تکنیک PCR بررسی شد .   نتایج: رایج‏تر‏ین فنوتیپ مقاومت نسبت به سفالوتین (100 درصد)، کلرامفنیکل (7/68 درصد)، آمپی سیلین (5/62 درصد)، تتراسایکلین (2/56 درصد)، آموکسی سیلین/ کلاولانیک اسید (50 درصد)، سولفامتوکسازول (7/43 درصد) مشاهده شد. کلاس 1 اینتگرون به ترتیب در 5/55 درصد و 2/64 درصد از جدایه‏ها‏ی سالمونلا جدا شده از دام و طیور یافت شد .   بحث و نتیجه ‏ گیری: جدایه‏ها‏ی اینتگرون مثبت در مقایسه با جدایه‏ها‏ی اینتگرون منفی، مقاومت بالاتری نسبت به تتراسایکلین، کلرامفنیکل، سولفامتوکسازول، آمپی سیلین و آموکسی سیلین/ کلاولانیک اسید داشتند. اینتگرون‏ها‏ی حامل ژن‏ها‏ی مقاومت به عوامل ضد میکروبی به عنوان مخازن اصلی برای انتشار مقاومت به آنتی بیوتیک مطرح می ‏ شوند .   https://bjm.ui.ac.ir/article_19497_dff5c3d8b97daefc43425e1f0651216a.pdf